Communication Strategies of Local Politicians for Creating Popularity

Main Article Content

Taweesak Nimarnong
Wittayatorn Torkaew
Karn Boonsiri

Abstract

This article aims to synthesize communication strategies for building the political popularity of local politicians in a changing media landscape. The analysis employs David K. Berlo's (1960) SMCR model of communication as the primary conceptual framework, which identifies four components in the communication process: Sender, Message, Channel, and Receiver. This model is used as a tool for relational analysis, integrated with related concepts and research in political communication and political marketing. This study utilizes a documentary research methodology, synthesizing content from academic research and papers selected based on criteria related to the components of the SMCR model, the advantages and limitations of traditional and new media, and specific communication strategies for creating political popularity.


The research finds that an effective strategy involves the integration of the SMCR components, starting with the Sender (politician), who must build a credible personal brand; the Message (policy), which must be designed to meet the needs of the audience; and the Channel (media), which must be chosen to align with the media consumption behavior of each audience segment. The key finding of this article is the presentation of a Relational Framework for Communication, which demonstrates that an effective process for building popularity in the local context begins with a deep, audience-centric understanding of the Receiver (R). This insight is then used to design strategies for the Sender (S), Message (M), and Channel (C) that work together systematically, providing a practical guideline for communication planning.

Article Details

How to Cite
Nimarnong, T., Torkaew, W., & Boonsiri, K. (2026). Communication Strategies of Local Politicians for Creating Popularity. Journal of Management and Local Development, 9(1), 1–20. retrieved from https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMLD/article/view/2798
Section
Academic Article

References

ก้องภพ เอี่ยมสมบูรณ์. (2565). การสื่อสารทางการเมืองในสื่อยุคดิจิทัลสมัยปัจจุบัน. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 27(2), 1-10.

ชยพงศ์ มัธยมนันทน์, ธนกฤต โพธิ์เงิน และวิทยา สุจริตธนารักษ์. (2567). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นที่ส่งผลต่อการไปใช้สิทธิเลือกตั้งระดับท้องถิ่นของข้าราชการตำรวจในจังหวัดปทุมธานี. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(3), 1-23.

ทรายคำ เปลวจันทร์, และ อัศวิน เนตรโพธิ์แก้ว. (2564). กลยุทธ์การตลาดทางการเมืองของนายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 8(1), 1-21. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcin/article/view/251585/169478

นฤมล โคตรสาขา, อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า และสุรพล สุยะพรหม. (2568). การสื่อสารเชิงพุทธเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิชาการ รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(1), 1-13.

นันทนา นันทวโรภาส. (2558). สื่อสารการเมือง: ทฤษฎีและการประยุกต์ใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). แมสมีเดีย.

ประคอง มาโต, วัชรินทร์ ชาญศิลป์ และสุรพล สุยะพรหม. (2565). การส่งเสริมความนิยมทางการเมืองของประชาชนมีต่อนักการเมืองในจังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(2), 115-128.

ปลื้มจิต ลาภอุดมเลิศ, ปาริชาติ ชุมพงศ์ และอภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2568). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่นในยุค Ai. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 3(1), 56-67.

ปวีร์ เปาริก. (2567). กลยุทธ์การหาเสียงของพรรคการเมืองกับแผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 7(2), 1-40. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/RJPA/article/view/601

พิษณุ เทพทอง, วิทยาธร ท่อแก้ว, กรกช ขันธบุญ และจิตราภรณ์ สุทธิวรเศรษฐ์. (2567). กระแสตอบรับของผู้รับสารต่อการสื่อสารทางการเมืองในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งปี 2566 ของพรรคก้าวไกล. วารสารพัฒนวนัมรุง มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 1(2), 68-92.

พีระพงค์ สุจริตพันธ์ และวายุภักษ์ ทาบุญมา. (2566). การสื่อสารทางการเมืองของรัฐบาล: กระบวนการสื่อสารและปัญหาการสื่อสารทางการเมืองผ่านสื่อใหม่ (NEW MEDIA) ในสมัยรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา. Journal of Modern Learning Development, 8(5), 306-319.

ไพศาล เรืองฤทธิ์, วิทยาธร ท่อแก้ว และกานต์ บุญศิริ. (2568). นวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองในกระบวนการนิติบัญญัติยุคดิจิทัล. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(9), 392-407.

ภัทรธีรา แพครบุรี, วิทยาธร ท่อแก้ว และกมลรัฐ อินทรทัศน์. (2568). กระบวนการและกลยุทธ์การใช้สื่อในการสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมือง. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(6), 143-155.

ภาสกร ดอกจันทร์. (2568). จริยธรรมการสื่อสารทางการเมือง. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์สมัยใหม่, 2(1), 40-51.

พระครูเกษมวัชรดิตถ์ (รอดจากทุกข์), พระมหาเอกกวิน ปิยวีโร (อะซิ่ม) และพระครูวินัยธรอธิษฐ์ สุวฑฺโฒ (สุขพานิช). (2565). การสื่อสารทางการเมืองกับวาทกรรมทางการเมืองในสังคมไทย. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2(5), 99-120.

พระสังวาน เขมปญฺโญ (สายเนตร), พระสิริชัย ธมฺมจาโร (สายสิงห์), สมนึก จันทร์โสดา และศราวุธ ขันธวิชัย. (2565). การสื่อสารทางการเมือง. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 357-368.

รภัสสิทธิ์ ภัทรสิริชัยสิน และสัณฐาน ชยนนท์. (2567). อิทธิพลของสื่อมวลชนที่มีผลต่อความนิยมของพรรคเพื่อไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1212-1226.

ศุภกร เชิดชูธีรกุล และสมบูรณ์ สุขสำราญ. (2568). กลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของพรรคก้าวไกล. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(1), 102-112.

สรวิศ พรมลี, พัด ลวางกูร และวิจิตรา ศรีสอน. (2567). การสื่อสารทางการเมืองของเยาวชนผ่านสื่อใหม่. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(59), 97-109.

สรียา ทับทัน. (2565). ปรากฏการณ์การสื่อสารทางการเมือง: แง่มุมการศึกษา การตลาด และภาษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 21(2), A1-A13.

สิริมาส หมื่นสาย, ธนาภรณ์ แสวงทอง และภวัต พัฒนนิภากร. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารทางการเมืองของนโยบายประชานิยม. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(3), 383-396.

สุเมธ ตั้งประเสริฐ. (2565). กลยุทธ์และวิธีการสื่อสารของพรรคการเมืองไทยผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 5(1), 25-38.

เอกกร มีสุข, วิทยาธร ท่อแก้ว และกานต์ บุญศิริ. (2566). รูปแบบการสื่อสารในการสร้างภาพลักษณ์ของผู้นำทางการเมืองท้องถิ่น. วารสารราชภัฏสุรินทร์วิชาการ, 1(6), 45-64.

ฮูวัยดีย๊ะ พิศสุวรรณ อุเซ็ง, วิทยาธร ท่อแก้ว และกานต์ บุญศิริ. (2567). สื่อสังคมออนไลน์: การสื่อสารทางการเมืองในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 6(1), 1-13.

Berlo, D. K. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. Holt, Rinehart & Winston.