การพัฒนาเครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ (1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานสภาพปัญหาและความต้องการ เครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร (2)พัฒนาเครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร (3) ทดลองใช้เครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร และ(4) ประเมินผลการใช้เครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร โดยวิธีดำเนินการใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (Research and Development) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และ แบบเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า
- สภาพปัญหาและความต้องการนวัตกรรมในการแก้ปัญหาอยู่ในระดับมาก และองค์ประกอบในการยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกร ได้แก่ 1) การทำความเข้าใจปัญหา
อย่างลึกซึ้ง (Empathize) 2) การระบุปัญหาและกรอบของปัญหา (Define) 3) การหาแนวทางแก้ไข (Ideate) 4) สร้างต้นแบบ (Prototype) 5) ทดลองใช้ (Test)
- ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นต่อคุณภาพของเครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันเพื่อยกระดับผู้เรียนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูงด้านทักษะการเป็นนวัตกรในระดับมาก
- ประสิทธิภาพเครื่องคั่วกาแฟด้วยโอ่งดินชนิดไร้ควันมีประสิทธิภาพในระดับสูง และประสิทธิภาพการเรียนการสอนสำหรับผู้เรียนรายวิชาโครงงาน มีประสิทธิภาพ 82.97/81.76
- ผู้เชี่ยวชาญมีความเห็นต่อประสิทธิผลในระดับมากที่สุด เกษตรกรและผู้เรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
นิรุตต์ บุตรแสนลี. (2565). ขับเคลื่อนงานเชิงรุก ตอบโจทย์โลกยุคใหม่ วิจัยก้าวล้ำ นวัตกรรมสร้างอนาคต. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1 ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 (2022): มกราคม-มิถุนายน (น.3-11).
ธนุ วงษ์จินดา. (2565). ผลิตและพัฒนากำลังคนอาชีวศึกษาสมรรถนะสูง เพื่อการพัฒนาประเทศ. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1 ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (2022): กรกฎาคม-ธันวาคม (น.3-11).
ขัณธ์ชัย อธิเกียรติ ธนารักษ์ สารเถื่อนแก้ว. (2563). การสอนแบบทันสมัยและเทคนิควิธีสอนแนวใหม. ค้นจาก https://regis.skru.ac.th/RegisWeb/webpage/addnews/data/2017-07-24_078.pdf.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน Developmental Testing of Media and Instructional Package. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย มหาวิทยาลัยศิลปากร สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 (มกราคม - มิถุนายน 2556).
พงศธร สิ่งสำราญ. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการสร้างสรรค์เป็นฐานสู่ชุมชน (CBL plus) เพื่อเสริมสร้างทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู (JTPLC) ) ปีที่ 5 ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (2022): กรกฏาคม – ธันวาคม.