Factors Affecting the Eating of Phuket Local Foods for Young People in Phuket

Main Article Content

Adisorn Thanimporn
Chantana Papattha

Abstract

This research examines factors influencing the consumption of Phuket local food among youth in Phuket Province. The study focuses on personal factors, attitudes and perceived value toward local food, the marketing mix, eating behavior, comparisons of personal factors with eating behavior, and variables affecting overall consumption. A quantitative method was used, and data were collected through questionnaires from 400 youths aged 14–25, selected by multi-stage random sampling. Statistical tools included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, one-way ANOVA, and multiple regression analysis.


The findings show that most respondents were male (68.7%), aged 17–19 years (52.25%), and studying at the vocational certificate level (49.25%). Attitudes toward Phuket local food were at a high level ( = 4.44), and perceived value was similarly high ( = 4.43). The marketing mix was also rated highly across product, price, place, and promotion. Eating behavior indicated that youth frequently chose their preferred Phuket dishes ( = 4.26).


The comparison of personal factors revealed differences in eating behavior across gender, age, and education level. Additionally, attitudes, perceived value, and the marketing mix had a positive and statistically significant effect on Phuket local food consumption among youth at the 0.05 level.


               

Article Details

How to Cite
[1]
A. . Thanimporn and C. . Papattha, “Factors Affecting the Eating of Phuket Local Foods for Young People in Phuket”, Andj, vol. 3, no. 2, pp. 102–117, Dec. 2023.
Section
Research Article

References

ชลิดา แย้มศรีสุข และคณะ (2563). กระบวนการกลายเป็นสินค้าของอาหารพื้นเมือง: ภูเก็ตสู่การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอาหาร. วารสารการนำเสนอผลงานวิจัยและ

งานสร้างสรรค์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. ปีที่ 9. หน้าที่ 63.

สำนักงานเทศบาลนครภูเก็ต. (2559). [ออนไลน์]. “นครภูเก็ตได้รับประกาศเป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านวิทยาการอาหารของยูเนสโก” (Phuket : City of

Gastronomy). [สืบค้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2566]. จากhttps://www.phuketcity.go.th/news/detail/1701.

วิทยาลัยอาชีวศึกษาภูเก็ต. (2563). หลักสูตรอาหารท้องถิ่นจังหวัดภูเก็ต. วิทยาลัยอาชีวศึกษาภูเก็ต. จังหวัดภูเก็ต.

,5] สำนักงานสถิติจังหวัดภูเก็ต. (2566). [ออนไลน์]. สถิติประชากรศาสตร์ ประชากรและเคหะ จังหวัดภูเก็ต พ.ศ.2565. [สืบค้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2566].

จากhttps://phuket.nso.go.th

Taro Yamane. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: New York: Harper & Row.

สุธาสินิ วิยาภรณ์ และคณะ. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อเอกลักษณ์ของ อาหารท้องถิ่นในจังหวัดภูเก็ต. วารสารบัณฑิตศาส์น สาขามนุษ

ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปีที่ 16 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม.

กนกพร กระจ่างแสง, กมลพิพัฒน์ ชนะสิทธ์ และประสพชัย พสุนนท์. (2561). การรับรู้ภาพลักษณ์ และอัตลักษณ์อาหารไทยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคของวัยรุ่น

ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี. ปีที่13 ฉบับที่ 2. หน้าที่ 47-57.

ภครัต จูตคง และศรายุทธ ทองหมัน. (2564). กลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาดต่อการตัดสินใจบริโภคอาหาร พื้นเมือง ของนักท่องเที่ยวชาวไทย Generation Y

ในจังหวัดภูเก็ต. วารสารบริหารธุรกิจ. ปีที่ 11 ฉบับที่ 1 มกราคม – มิถุนายน. หน้าที่ 67-79.

ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์ และพิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลป์. (2561). การพัฒนาภาพลักษณ์ของการเป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านอาหารท้องถิ่นของจังหวัดภูเก็ต.

นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์.

วสุดา รังสิเสนา ณ อยุธยา (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมของผู้บริโภคในการใช้บริการสั่งอาหารผ่านสื่อออนไลน์ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล.

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เมรญา ขวัญแก้ว และพีรพงษ์ ฟูศิริ. (2563). การศึกษาทัศคติและการรับรู้คุณภาพบริการที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารญี่ปุ่นในเขต

กรุงเทพมหานคร. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15 ปีการศึกษา 2563 มหาวิทยาลัยรังสิต.

อมรศรี แซ่ตัน และชญาภัทร์ กี่อารีโย. (2566). การใช้บริการร้านอาหารพื้นถิ่นของผู้บริโภคจังหวัดภูเก็ต. วารสารพัฒนาเทคนิคการศึกษา. ปีที่ 35 ฉบับที่ 125

มกราคม-มีนาคม. หน้าที่ 99-109.