Traditional Thai Medicine and Contemporary Social Development: Innovative Health Practices for Sustainable Community Well-Being
Traditional Thai Medicine and Contemporary Social Development: Innovative Health Practices for Sustainable Community Well-Being
Keywords:
Thai traditional medicine, holistic health, health innovation, Contemporary social developmentAbstract
This article aims to examine the role of Thai traditional medicine as a health innovation contributing to contemporary social development. It emphasizes the integration of local wisdom with the holistic health concept, which encompasses physical, mental, social, and spiritual dimensions. Thai traditional medicine is rooted in community-based lifestyles, cultural practices, and accumulated experiential knowledge, and aligns with participatory health promotion approaches that strengthen community capacity and self-reliance. The analysis reveals that integrating Thai traditional medical knowledge with modern innovation can effectively reduce lifestyle-related diseases, decrease health inequality, and enhance overall quality of life. Therefore, Thai traditional medicine is not only a cultural heritage but also a key mechanism for promoting sustainable community health and social development in contemporary contexts.
Key words: Thai traditional medicine, holistic health, health innovation.
References
กรมอนามัย, สำนักที่ปรึกษา. (2569). สุขภาวะของคน สุขภาวะของเมือง และชุมชน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://advisor.anamai.moph.go.th/main.php?filename=cities02
โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์. (2546). แนวคิดไทยเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วยในภูมิปัญญาชาวบ้านกับการพัฒนาโรงพยาบาลชุมชน. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, บทคัดย่อ.
โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์. (2549). พหุลักษณ์ทางการแพทย์: มุมมองมานุษยวิทยากับความหลากหลายของวัฒนธรรมสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
คาปร้า, ฟริตจ๊อฟ. (2550). จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ เล่ม 1–3: อิทธิพลของความคิดแบบเดส์การ์ตส์–นิวตัน (พิมพ์ครั้งที่ 6) (ประชา หุตานุวัตร, พระไพศาล วิสาโล, สันติสุข โสภณสิริ และรสนา โตสิตระกูล, ผู้แปล). กรุงเทพมหานคร: คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล.
เค็นเน็ธ จี ซิสค์, แปลโดย ธีรเดช อุทัยวิทยารัตน์. (2551). ลัทธินักพรตและการเยียวยาในอินเดียโบราณ: ระบบการแพทย์ในพุทธอาราม. กรุงเทพมหานคร: กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข.
จรัล เกรันพงษ์ (2525). ประวัติการแพทย์สมัยกรุงรัตนโกสินทร์. กรุงเทพมหานคร : คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล.
เบญจมาศ สุขศรีเพ็ง (2569). PRECEDE PROCEED MODEL. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา:https://www.gotoknow.org/posts/115416
ประทีป ชุมพล, รศ. (2545). ประวัติศาสตร์การแพทย์แผนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). การแพทย์ยุคใหม่ในพุทธทัศน์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร : บริษัทสหธรรมิก จำกัด.
พระไพศาล วิสาโล. (2536). องค์รวมแห่งสุขภาพ: ทัศนะใหม่เพื่อดุลยภาพแห่งชีวิตและการบําบัด รักษา. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิโกมลคีมทอง.
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ. (2550). ประวัติ วิวัฒนาการ และการประยุกต์ใช้การแพทย์แผนไทย. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์พัฒนาตำราการแพทย์แผนไทย มูลนิธิการแพทย์แผนไทยพัฒนา.
มูลนิธิโกมลคีมทอง. (2520). ธัมมานุสติเจตนารมณ์ยามอาพาธของท่านพุทธทาสภิกขุ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.
ราชกิจจานุเบกษา. (2561). ประกาศเรื่อง ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561–2580). เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก.
สุรพจน์ วงษ์ใหญ่. (2552). การปรับสมดุลแบบสุขภาพองค์รวม. กรุงเทพมหานคร : คณะการแพทย์แผนตะวันออก มหาวิทยาลัยรังสิต.
AFFEFE Chuadee. (2569). สุขอนามัย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://hygienegood.blogspot.com/2014/08/blog-post.html
Phya Anuman Rajadhon. (1986). Popular Buddhism in Siam and Other Essays on Thai Studies. Bangkok: Sathirakoses-Nagapradipa Foundation.
John F. Embree. (1950). Thailand: A Loosely Structured Social System. Yale University Southeast Asia Studies.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Modern Buddhist Studies
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
