วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS <p><strong>วัตถุประสงค์และขอบเขตของวารสาร:</strong></p> <p><strong>เลขมาตรฐานสากล: </strong><strong>ISSN : 3057 – 0875 (Online)</strong></p> <p>วารสาร นวพุทธศาสตร์ (Journal of Modern Buddhist Studies) มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการศึกษาค้นคว้า และเพื่อเผยแพร่บทความวิจัย บทความวิชาการ บทความวิจารณ์หนังสือ และบทความในสาขาที่เกี่ยวข้อง ดังต่อไปนี้ สาขาศาสนาและเทววิทยา สาขาพระพุทธศาสนา สาขาปรัชญา สาขาศิลปศาสตร์ และสหวิทยาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ทุกบทความที่ตีพิมพ์เผยแพร่ได้ผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิ อย่างน้อย 3 ท่าน เปิดรับบทความทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ<br /><strong>กำหนดการเผยแพร่ </strong> <br /><strong>เผยแพร่ ปีละ 2 ฉบับ ดังนี้ </strong> <br />ฉบับที่ 1: มกราคม – มิถุนายน <br />ฉบับที่ 2: กรกฎาคม – ธันวาคม</p> <p><strong>ประเภทของผลงานที่รับตีพิมพ์ ได้แก่ </strong>บทความวิชาการ (Academic Article) บทความวิจัย (Research Article) บทความวิจารณ์หนังสือ (Book Review) บทความอื่น ๆ ที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของวารสาร<br /><strong>หมายเหตุ:</strong> ไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการตีพิมพ์</p> <p><strong>การพิจารณาและคัดเลือกบทความ<br /></strong> บทความแต่ละบทความจะได้รับพิจารณาจากคณะกรรมการกลั่นกรองบทความวารสาร (Peer Review) จำนวนไม่น้อยกว่า 3 ท่าน ที่มีความเชี่ยวชาญในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง และได้รับความเห็นชอบจากกองบรรณาธิการก่อนตีพิมพ์ โดยการพิจารณาบทความจะมีรูปแบบที่ผู้พิจารณาบทความไม่ทราบชื่อหรือข้อมูลของผู้เขียนบทความ และผู้เขียนบทความไม่ทราบชื่อผู้พิจารณาบทความ (Double - Blind Peer Review)<br /> บทความที่ส่งมาตีพิมพ์ในวารสาร นวพุทธศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น ๆ ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่วารสารกำหนด</p> <p><strong>ข้อสงวนสิทธิ์<br /></strong> ทัศนะและความคิดเห็นในบทความวารสาร นวพุทธศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความแต่ละท่านไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร</p> th-TH narongsag@gmail.com (พระมหาณรงค์ศักดิ์ สุทนฺโต, ดร.) noppadol.suthon@gmail.com (พระสมุห์นพดล อตฺถยุตฺโต, ดร.) Tue, 30 Jun 2026 20:59:17 +0700 OJS 3.3.0.8 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss 60 World วิสาขบูชาโลก: ความหมายแห่งความศรัทธาสากล https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3707 <p>บทความเรื่องนี้เป็น บทความแห่ง วิถีแห่งการตื่นรู้ สันติภาพ และคุณค่าร่วมของมนุษยชาติ มุ่งอธิบายความสำคัญของวันวิสาขบูชาในฐานะวันสำคัญสูงสุดทางพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นวันที่เกิดเหตุการณ์สำคัญ 3 ประการในพระชนมชีพของพระพุทธเจ้า ได้แก่ การประสูติ การตรัสรู้ และการปรินิพพาน อันสะท้อนถึงกระบวนการแห่งการค้นหาความจริงของชีวิตและการหลุดพ้นจากความทุกข์ บทความได้นำเสนอความเป็นมาของวันวิสาขบูชา หลักธรรมสำคัญทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอริยสัจ 4 และแนวคิดเรื่องสติ ปัญญา เมตตาเพื่อแสวงหาสันติภาพ ซึ่งล้วนเป็นคุณค่าที่สามารถประยุกต์ใช้ได้กับมนุษย์ทุกสังคม นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการที่องค์การสหประชาชาติประกาศรับรองวันวิสาขบูชาให้เป็นวันสำคัญสากลของโลกในปี พ.ศ. 2542 สะท้อนถึงคุณค่าของพระพุทธธรรมในฐานะมรดกทางจิตวิญญาณของมนุษยชาติ บทความสรุปว่า วันวิสาขบูชามิได้เป็นเพียงพิธีกรรมทางศาสนา หากแต่เป็นโอกาสในการทบทวนชีวิต พัฒนาจิตใจ และสร้างสันติภาพทั้งในระดับบุคคลและสังคมโลก ผ่านการดำเนินชีวิตด้วยสติ ปัญญา และความเมตตาอย่างยั่งยืน</p> ธนะกิจ อินยาโส, นพขวัญ นาคนวล, อัจฉราพร ฉากครบุรี ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0 https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3707 Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700 ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพออนไลน์ (Online PLC)แนวทางการเสริมสร้างอัตลักษณ์ทางวิชาชีพของครูใหม่ในโรงเรียนขยายโอกาส https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3697 <p>บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพออนไลน์ (Online Professional Learning Community: Online PLC) ในฐานะแนวทางการเสริมสร้างอัตลักษณ์ทางวิชาชีพของครูใหม่ในโรงเรียนขยายโอกาส ซึ่งเป็นบริบทที่ครูต้องปฏิบัติงานภายใต้ข้อจำกัดด้านบุคลากร ทรัพยากร และโอกาสในการพัฒนาวิชาชีพ การสร้างพื้นที่แห่งการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์จึงเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้ครูใหม่สามารถแลกเปลี่ยนประสบการณ์ สะท้อนผลการปฏิบัติงาน ร่วมกันแก้ไขปัญหาการจัดการเรียนรู้ และพัฒนาสมรรถนะทางวิชาชีพได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่จำกัดด้านเวลาและสถานที่ ผลการสังเคราะห์พบว่า โครงสร้างของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพออนไลน์ประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ (1) การกำหนดเป้าหมายร่วมในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนและการพัฒนาวิชาชีพครู (2) การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้และความร่วมมือระหว่างครู ผู้บริหาร และผู้เชี่ยวชาญ (3) การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และประสบการณ์ผ่านเครื่องมือดิจิทัลและแพลตฟอร์มออนไลน์ (4) การสะท้อนผลการปฏิบัติงานและการใช้ข้อมูลเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ และ (5) การติดตาม ประเมินผล และพัฒนาการเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง องค์ประกอบดังกล่าวส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม การสร้างวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ในองค์กร และการพัฒนาวิชาชีพอย่างยั่งยืน นอกจากนี้ Online PLC ยังมีบทบาทสำคัญในการเสริมสร้างอัตลักษณ์ทางวิชาชีพของครูใหม่ โดยช่วยพัฒนาความรู้ ความสามารถ ทักษะการจัดการเรียนรู้ ความมั่นใจในการปฏิบัติงาน ความรับผิดชอบต่อวิชาชีพ คุณธรรมและจริยธรรม ตลอดจนการสร้างความเป็นสมาชิกของวิชาชีพผ่านการเรียนรู้ร่วมกัน ส่งผลให้ครูใหม่สามารถปรับตัวต่อบริบทของโรงเรียนขยายโอกาสได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดความรู้สึกโดดเดี่ยวในการทำงาน และเพิ่มศักยภาพในการจัดการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้เรียนและชุมชน บทความนี้เสนอว่า การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพออนไลน์ควรได้รับการส่งเสริมให้เป็นกลไกสำคัญของการพัฒนาครูในยุคดิจิทัล โดยบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัล การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน และการเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง เพื่อเสริมสร้างอัตลักษณ์ทางวิชาชีพของครูใหม่ ยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษา และสนับสนุนการพัฒนาโรงเรียนขยายโอกาสให้สามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสังคมและการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างยั่งยืน</p> วีรพงศ์ พิชัยเสนาณรงค์, ณรงค์ราช ปณิธานธิติ ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0 https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3697 Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700 พระพุทธศาสนากับการพัฒนาสังคมตามแนวทางการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งของสถาบันครอบครัว https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3769 <p>บทความวิชาการเกี่ยวกับ “พระพุทธศาสนากับการพัฒนาสังคมตามแนวทางการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งของสถาบันครอบครัว” ชี้ให้ว่า การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี ที่ส่งผลให้เกิดปัญหาความขัดแย้ง ความรุนแรง และความเหินห่างภายในครอบครัวมากขึ้น การศึกษาพบว่า ปัญหาครอบครัวส่วนใหญ่เกิดจากการขาดความเข้าใจ ความซื่อสัตย์ ความรับผิดชอบ และการสื่อสารที่เหมาะสม รวมทั้งปัจจัยด้านเศรษฐกิจ การติดสุรา การพนัน และสารเสพติด ซึ่งล้วนส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ สุขภาพกาย สุขภาพจิต และความมั่นคงของสถาบันครอบครัว ดังนั้นจะเห็นได้ว่าพระพุทธศาสนาสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งและพัฒนาสังคมได้อย่างเหมาะสม เพื่อส่งเสริมความเมตตา ความเสียสละ การให้อภัย และการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ตลอดจนช่วยพัฒนามนุษย์ให้มีสติ ปัญญา และคุณธรรมในการดำเนินชีวิต และการจัดการความขัดแย้งโดยอาศัยการเปิดใจรับฟัง การใช้เหตุผล และการร่วมกันหาทางออกอย่างสร้างสรรค์ ยังช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่ครอบครัวและสังคมได้อย่างยั่งยืน โดยการบูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเข้ากับการพัฒนาสังคม จึงเป็นแนวทางสำคัญที่ช่วยสร้างความมั่นคง สงบสุข และความยั่งยืนให้แก่สถาบันครอบครัวและสังคมไทยในอนาคต</p> สงคราม จันทร์ทาคีรี ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0 https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3769 Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700 แพทย์แผนไทยกับการพัฒนาสังคมร่วมสมัย: นวัตกรรมสุขภาวะสู่ความยั่งยืนของชุมชน https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3743 <p>บทความนี้มุ่งศึกษาบทบาทของการแพทย์แผนไทยในฐานะนวัตกรรมสุขภาวะที่มีศักยภาพต่อการพัฒนาสังคมร่วมสมัย โดยเน้นการบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับแนวคิดสุขภาพองค์รวม ซึ่งครอบคลุมมิติทางกาย จิตใจ สังคม และจิตวิญญาณ การแพทย์แผนไทยมีรากฐานจากวิถีชีวิต วัฒนธรรม และประสบการณ์ของชุมชน และมีความสอดคล้องกับแนวคิดการส่งเสริมสุขภาพแบบมีส่วนร่วมที่มุ่งสร้างความเข้มแข็งของชุมชนและการพึ่งพาตนเอง ผลการวิเคราะห์พบว่า การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยร่วมกับนวัตกรรมสมัยใหม่สามารถช่วยลดปัญหาโรควิถีชีวิต ลดความเหลื่อมล้ำด้านสุขภาพ และส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้น การแพทย์แผนไทยจึงมิใช่เพียงมรดกทางวัฒนธรรม แต่ยังเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาสุขภาวะและความยั่งยืนของชุมชนในบริบทสังคมร่วมสมัย</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong>: การแพทย์แผนไทย, สุขภาวะองค์รวม, นวัตกรรมสุขภาพ</p> ธนวิชญ์ กิจเดช, กมลชนก ม่วงเมืองแสน, พระสมชัย มงคลมุทิตา, ปรีชา วงศ์ทิพย์, กรชนก สนิทวงค์ ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0 https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3743 Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700 อาชญากรรมขยะในกฎหมายสิ่งแวดล้อมสหภาพยุโรป https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3475 <p>บทความฉบับนี้นำเสนอกระบวนการที่สหภาพยุโรป (EU) ดำเนินการเพื่อต่อสู้กับอาชญากรรมขยะผ่านการบังคับใช้ระเบียบการขนส่งขยะ (หรือระเบียบ WSR) และข้อกำหนดว่าด้วยอาชญากรรมสิ่งแวดล้อ (ข้อกำหนด ECD) ประการแรก บทความฉบับนี้แสดงให้เห็นว่าอาชญากรรมขยะในกฎหมายของสหภาพยุโรปได้รับการนำเอาหลักการของระเบียบ WSR และข้อกำหนด ECD มาใช้ควบคุมการขนส่งเพื่อป้องกันการกำจัดและการค้าขยะผิดกฎหมาย เสริมสร้างการดำเนินการต่อต้านการจัดการขยะที่ผิดกฎหมาย พร้อมกับระบุประเภทกับระดับของบทลงโทษทางอาญา ประการต่อมา บทความนี้ยังแสดงให้เห็นว่ากฎหมายสิ่งแวดล้อมของสหภาพยุโรป ซึ่งบังคับใช้ภายใต้ความรับผิดชอบของรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป รวมทั้งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป (ศาล CJEU) ช่วยสร้างความมั่นใจว่าอาชญากรรมขยะจะถูกควบคุมทั่วสหภาพยุโรป ท้ายที่สุด บทความฉบับนี้นำเสนอคำวินิจฉัยที่สำคัญของศาล CJEU ที่กล่าวถึงการปรับใช้ระเบียบ WSR และข้อกำหนด ECD ซึ่งปกป้องสิ่งแวดล้อมของภูมิภาคยุโรปจากอาชญากรรมขยะที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขในระดับชาติและระดับภูมิภาค ท้ายที่สุด บทความฉบับนี้วิจารณ์ความเป็นไปได้ของแนวคำพิพากษาของศาล CJEU เกี่ยวกับอาชญากรรมสิ่งแวดล้อมของสหภาพยุโรปในเชิงวิเคราะห์ บทความฉบับนี้ได้ให้ข้อสังเกต อันนำไปสู่ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการใช้กฎหมายสหภาพยุโรปที่กล่าวมานี้ในทางปฏิบัติ และสรุปด้วยข้อคิดเห็นที่นำไปสู่การปรับปรุงการดำเนินงานในอนาคต</p> ปีดิเทพ อยู่ยืนยง ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสาร นวพุทธศาสตร์ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0 https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jMBS/article/view/3475 Tue, 30 Jun 2026 00:00:00 +0700