การปรับตัวของครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนในสังกัดเทศบาล นครนครสวรรค์ต่อการขับเคลื่อนหลักสูตรการศึกษาประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568 ในช่วงเปลี่ยนผ่าน
คำสำคัญ:
การปรับตัวของครู, การขับเคลื่อนหลักสูตร, หลักสูตรการศึกษาการศึกษาประถมศึกษาตอนต้น, โรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับตัวของครูผู้สอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1–3 ในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ต่อการขับเคลื่อนหลักสูตรการศึกษาประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1–3) พุทธศักราช 2568 และเพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และความท้าทายที่ครูเผชิญในระหว่างช่วงเปลี่ยนผ่าน การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed-Methods Research) ด้วยรูปแบบการวิจัยแบบคู่ขนาน (Concurrent Design) โดยในส่วนของ
การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามออนไลน์กับกลุ่มตัวอย่างแบบ Census ซึ่งประกอบด้วยครูผู้สอนจำนวน 50 คน และในส่วนของการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 9 คนที่ได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling)
ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า ระดับการปรับตัวของครูผู้สอนต่อการขับเคลื่อนหลักสูตรโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบความแตกต่างที่น่าสนใจ โดยด้านความเข้าใจ
ในหลักสูตรและด้านความเชื่อมั่นในการขับเคลื่อนหลักสูตร อยู่ในระดับมาก ขณะที่ด้านการปฏิบัติและการขับเคลื่อนหลักสูตร อยู่ในระดับปานกลาง สำหรับด้านอุปสรรคในการขับเคลื่อนหลักสูตร อยู่ในระดับมาก แสดงให้เห็นถึงปัญหาเชิงโครงสร้างที่ครูต้องเผชิญ
ผลการวิจัยเชิงคุณภาพสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาและอุปสรรคที่ครูเผชิญอย่างชัดเจน
โดยสามารถสรุปเป็นประเด็นหลักได้ 3 ประเด็น ได้แก่ (1) ความท้าทายในการวัดและประเมินผลฐานสมรรถนะที่ยังขาดความชัดเจนเชิงปฏิบัติ (2) ภาระงานอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสอนที่บั่นทอนเวลาและพลังงานของครู และ (3) การขาดแคลนต้นแบบและสื่อการเรียนรู้ที่เป็นรูปธรรมและสามารถนำไปปรับใช้ได้จริง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัญชลารักษ์ ทีปกากร. (2568). คืนครูสู่ห้องเรียน. วารสารราชสีมาปริทัศน์, 1(1), 37 - 44.
เกศินี จุลศิริ (2565). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ผ่านระบบคลังสื่อเทคโนโลยีดิจิทัล OBEC CONTENT CENTER. สืบค้น 6 กันยายน 2568, จาก https://maetuen.ac.th
ชนะศึก โพธิ์นอก และเกียรติสุดา ศรีสุข. (2561). รูปแบบการประเมินสมรรถนะครูที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(1), 1 - 17.
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2565). แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับสมรรถนะและการศึกษาฐานสมรรถนะ. 8 กันยายน 2568, จาก https://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/2090-file.pdf.
วาสนา เชื่อลี, พงศ์เทพ จิระโร และ สมศักดิ์ ลิลา (2563). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการสร้างข้อสอบของครูประถมศึกษาโดยการบูรณาการกระบวนการนิเทศการศึกษาร่วมกับการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 12(3), 288 - 299.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). หลักสูตรการศึกษาประถมศึกษาตอนต้น (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3) พุทธศักราช 2568. สืบค้น 6 กันยายน 2568, จาก https://sites.google.com/view/curri68/home
สำนักงานทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2566. สืบค้น 6 กันยายน 2568 จาก https://anyflip.com/bjnep/vcgw/
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (2566). หลากหลายแนวทางแบ่งปันประสบการณ์การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะ. สมุทรปราการ: เอส.บี.เค. การพิมพ์ จำกัด.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2020). Educating the whole child: Improving school climate to support student success. London: Learning Policy Institute.
Fullan, M. (2006). The new meaning of educational change (4th ed.). New York: Routledge.
Ingersoll, R. M., & Merrill, E. (2017). Teacher turnover, teacher shortages, and teacher quality: An overview. n.p.
Kafyulilo, A., Fisser, P., & Voogt, J. (2016). The continuation of technology use in teaching: The case of teachers who attended a professional development program. Australasian Journal of Educational Technology, 32(3), 1-17.
OECD. (2019). PISA 2018 Results (Volume II): Where All Students Can Succeed. September 8, 2025, from https://www.oecd.org/en/publications/pisa-2018-results-volume-ii_b5fd1b8f-en.html?
Pfeffer, J., & Sutton, R. I. (2000). The knowing-doing gap: How smart companies turn knowledge into action. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Skaalvik, E. M., & Skaalvik, S. (2018). Teacher burnout, teacher self-efficacy, and work engagement: The relationship to work engagement. European Journal of Psychology of Education, 33(4), 543–561.
Stiggins, R. J. (2014). Assessment for learning: An argument for the improvement of classroom assessment. Phi Delta Kappan, 96(2), 67-72.
Tiana, A., Moya, J., & Luengo, E. (2011). Competence-based education: The current state of the art in Europe. European Journal of Education, 46(4), 481-494.
UNESCO. (2016). Education for Sustainable Development Goals: Learning Objectives. September 8, 2025, from https://learningpolicyinstitute.org/sites/default/files
/product-files/Educating_Whole_Child_REPORT.pdf?
Voogt, J., & Roblin, N. P. (2012). A comparative analysis of international frameworks for 21st century competences: Implications for national curriculum policies. Journal of Curriculum Studies, 44(3), 299-321.
World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report 2020. September 8, 2025, from https://deep-learning.global/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
