การตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมการจัดการขยะตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนของประชาชนในเขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อม, พฤติกรรมการจัดการขยะ, เศรษฐกิจหมุนเวียน, บางกอกใหญ่บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อม (2) ศึกษาพฤติกรรมการจัดการขยะตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน และ (3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์และอิทธิพลของการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมต่อพฤติกรรมการจัดการขยะ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวางจากกลุ่มตัวอย่าง 400 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์สหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ประชาชนมีระดับการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมในระดับมากและมีพฤติกรรมการจัดการขยะในระดับบ่อยครั้ง การตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการจัดการขยะอย่างมีนัยสำคัญ และสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 28.7โดยมิติการลดปัญหาสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลสูงสุด ข้อค้นพบสะท้อนความจำเป็นในการพัฒนากลยุทธ์เชิงบูรณาการที่เน้นการมีส่วนร่วมของชุมชน การสร้างแรงจูงใจระดับครัวเรือน และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานการคัดแยกขยะ ผ่านความร่วมมือของกรุงเทพมหานคร กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ภาคเอกชน และองค์กรชุมชน เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจหมุนเวียนในระดับพื้นที่อย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมมลพิษ. (2566). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมมลพิษ, กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
ไทยพับลิก้า. (2565). วาระซ่อมกรุงเทพฯ: แผนจัดการขยะ กทม. 20 ปี ยังคง ‘ล้นเมือง’ ต่อไป. ThaiPublica. สืบค้น 20 กันยายน 2565, จากhttps://thaipublica.org/2022
/05/bangkok-agenda06-2565
นันทพร เรืองสวัสดิ์. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการลดปริมาณขยะมูลฝอยในครัวเรือน เขตเทศบาลตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พัชรี นิลผาย และ จินดารัตน์ ทิพย์ศิริรัตน์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการจัดการขยะมูลฝอยของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 23(2), 70–83.
สมพร ศรีสุ่มรัน. (2562). บริบทชุมชนกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยในเขตเทศบาลเมือง. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 11(2), 45–58.
สำนักงานเขตบางกอกใหญ่. (2566). สถิติจำนวนประชากรในพื้นที่เขตบางกอกใหญ่. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตบางกอกใหญ่.
สุมาลี พุ่มภิญโญ และ เสาวลักษณ์ กู้เจริญประสิทธิ์. (2560). พฤติกรรมในการจัดการขยะของครัวเรือนตามแนวคิด 3Rs: กรณีศึกษาเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม, 13(1), 78–93.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Bamberg, S., & Möser, G. (2007). Twenty years after Hines, Hungerford, and Tomera: A new meta-analysis of psycho-social determinants of pro-environmental behaviour. Journal of Environmental Psychology, 27(1), 14–25.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
DeVellis, R. F. (2017). Scale development: Theory and applications (4th ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Ellen MacArthur Foundation. (2013). Towards the circular economy: Economic and business rationale for an accelerated transition. Cowes, UK: Ellen MacArthur Foundation.
Geissdoerfer, M., Savaget, P., Bocken, N. M. P., & Hultink, E. J. (2017). The circular economy: A new sustainability paradigm?. Journal of Cleaner Production, 143, 757–768.
Ghisellini, P., Cialani, C., & Ulgiati, S. (2016). A review on circular economy: The expected transition to a balanced interplay of environmental and economic systems. Journal of Cleaner Production, 114, 11–32.
Hungerford, H. R., & Volk, T. L. (1990). Changing learner behavior through environmental education. The Journal of Environmental Education, 21(3), 8–21.
Kirchherr, J., Reike, D., & Hekkert, M. (2017). Conceptualizing the circular economy: An analysis of 114 definitions. Resources, Conservation and Recycling, 127, 221–232.
Kollmuss, A., & Agyeman, J. (2002). Mind the gap: Why do people act environmentally and what are the barriers to pro-environmental behavior? Environmental Education Research, 8(3), 239–260.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Office of the Insurance Commission. (2023). Urban waste management report. Bangkok: Office of the Insurance Commission.
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2017). Nursing research: Generating and assessing evidence for nursing practice (10th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer.
Sekaran, U., & Bougie, R. (2016). Research methods for business: A skill-building approach (7th ed.). Chichester, UK: Wiley.
Steg, L., & Vlek, C. A. J. (2009). Encouraging pro-environmental behaviour: An integrative review and research agenda. Journal of Environmental Psychology, 29(3), 309–317.
Stern, P. C. (2000). Toward a coherent theory of environmentally significant behavior. Journal of Social Issues, 56(3), 407–424.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
