พฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทบุฟเฟ่ต์ ในโรงแรมจังหวัดภูเก็ตของนักท่องเที่ยวชาวไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลด้านประชากรศาสตร์และพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทบุฟเฟ่ต์ในโรงแรมจังหวัดภูเก็ตของนักท่องเที่ยวชาวไทย 2) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกบริโภคอาหารประเภทบุฟเฟ่ต์ในโรงแรมจังหวัดภูเก็ตของนักท่องเที่ยวชาวไทย เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ส่วน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยคำนวณประชากรกลุ่มตัวอย่างในกรณีที่ไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน
ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 397 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุตั้งแต่ 30 ปีขึ้นไป สถานภาพสมรส มีระดับการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ที่ 20,001-30,000 บาท ส่วนใหญ่นิยมเลือกรับประทานเป็นอาหารบุฟเฟ่ต์แบบนานาชาติ มีความถี่ในการรับประทานสัปดาห์ละ 1 ครั้ง โดยมักจะมารับประทานร่วมกับคนในครอบครัว ในช่วงเย็นของวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ และจากการศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกบริโภคอาหารประเภทบุฟเฟ่ต์ในโรงแรม จังหวัดภูเก็ต ของนักท่องเที่ยวชาวไทย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ให้ความสำคัญต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านที่ผู้ตอบแบบสอบถามให้ความสำคัญมากที่สุด คือ ด้านผลิตภัณฑ์หรือบริการ รองลงมาคือด้านราคา ด้านสถานที่หรือช่องท่างการจัดจำหน่ายด้านราคา ส่วนด้านที่ผู้ตอบแบบสอบถามให้ความสำคัญน้อยที่สุดคือ ด้านการส่งเสริมทางการตลาด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
อาณดี นิติธรรมยง. (2558). Thailand Food Innovation Forum. สถาบันโภชนาการ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ชลลดา มงคลวนิช จักษณา พรายแก้วและปุณณภา กนกวลัยวรรณ. (2560). ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการบริโภค อาหารบุฟเฟ่ต์ในโรงแรมของนักท่องเที่ยวชาวไทย.
วารสารกระแสวัฒนธรรม ปีที่ 18 ฉบับที่ 33. หน้า 81-95.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2563). [ออนไลน์]. ธุรกิจร้านอาหารเผชิญกับโจทย์ท้าทายสูงและรูปแบบการแข่งขันที่เปลี่ยนไป. [สืบค้นเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2565] จาก
https://www.kasikornresearch.com/th
กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานจังหวัดภูเก็ต. (2563). [ออนไลน์]. ข้อมูลจังหวัดภูเก็ต. สำนักงานจังหวัดภูเก็ต. [สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2565]
จาก https://phuket.mots.go.th.
Roscoe. (1969). การกำหนดประชากรและกลุ่มตัวอย่าง. อุดรธานี. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2550). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ลัดดาวัลย์ โชคถาวร. (2560). ศึกษาอิทธิพลของปัจจัยส่วนประสมการตลาด. [ออนไลน์] วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับบัณฑิตศึกษา) สาขามนุษยศาสตร์
และสังคมศาสตร์. [สืบค้นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2565] จากhttps://mis.krirk.ac.th/librarytext/MOA/2561/ F_Artit_Pannin.
ปิยะพร มิตรภานนท์. (2558). พฤติกรรมและปัจจัยการตัดสินใจเลือกซื้ออาหารเพื่อสุขภาพของผู้บริโภคในเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์หลักสูตร
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิริพร ทิมาบุตร (2560). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร. สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา
มหาวิทยาลัยทักษิณ. สงขลา.
ชนิดา ประทักษ์สิน. (2557). การศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการซื้อเครื่องดื่มเพื่อ สุขภาพ. คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กรุงเทพมหานคร.