The Guideline of Developing the Potential of Local Bus Transportation System (Phothong) in Phuket with STO Model
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to find a guideline for developing the potential of local bus transportation system (Phothong) in Phuket with STO Model, determine the quality and efficiency of the STO Model, and find out the satisfaction of the sample group towards the STO Model. The tools used in the research were 3 questionnaires. The data were collected from 3 sample groups consisting of group 1 with 3 experts, group 2: the experimental group of 30 passengers at Phuket Bus Station, and group 3: 50 personnel in the Division of Transportation Affairs, Phuket Provincial Administrative Organization. This research was a survey research with the study location at Phuket Provincial Administrative Organization and Phuket Bus Terminal. Research statistics included mean, standard deviation, and alpha coefficient.
The results showed that the STO Model approach consisted of SWOT Analysis, TOWS Matrix, and Omotenashi. The experts agreed with the quality of the STO Model approach at the level of IOC = 0.93. The personnel at the Division of Transportation Affairs Phuket Provincial Administrative Organization reported their satisfaction towards the STO Model at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
ฉันทัช วรรณถนอม. (2552). [ออนไลน์]. สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศไทย. [สืบค้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2564]. จาก https://www.tat.or.th/th.
ผศ.รังสรรค์ เลิศในสัตย์. (2560). Business Strategy Case from Japan: การบริการสไตล์ญี่ปุ่น. (Ometenashi) จะ Maintain ต่อไปได้หรือไม่. For Quality. Vol.24 No.224. November-December 2017. 28-30.
กฤติยาภรณ์ เทพหลัก. (2553). ปัจจัยภายในผู้เดินทางที่มีผลต่อการเลือกใช้รถขนส่งสาธารณะ : กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
สุเมธี เจริญธรรม. (2559). การบริการของรถโดยสารประจำทางสาธารณะในเขตเมืองภูเก็ต. วิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
กรณิพัทธ์ อาสน์สุวรรณ. (2557). การพัฒนาการให้บริการรถโดยสารสาธารณะในเขตเมืองจังหวัดชลบุรี: กรณีศึกษารถสองแถว (สีน้ำเงิน). รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารทั่วไป วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
สิริกุล พรหมชาติ. (2560). ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการรถโดยสารประจำทางปรับอากาศของบริษัท ท่าอากาศยาน 407. สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
วุฒิ สุขเจริญ. (2563). องค์ประกอบการบริการแบบญี่ปุ่นที่ส่งผลต่อคุณค่าตราสินค้าในมุมมองของลูกค้า: บทบาทความพึงพอใจของลูกค้า เป็นตัวแปรคั่นกลาง (กรณีศึกษาผู้บริโภคชาวไทย). วารสารสมาคมนักวิจัย. ปีที่ 25 ฉบับที่ 2 พฤษภาคม - สิงหาคม 2563. หน้า 224-238.
