การวิเคราะห์เชิงจิตวิทยาภาษาศาสตร์ของคำพูดให้กำลังใจเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา

ผู้แต่ง

  • พระธัชฑล รกฺขิโต (อัตรัง) คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 13170 ประเทศไทย https://orcid.org/0009-0006-8362-3773
  • วีระกาญจน์ กนกกมเลส คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 13170 ประเทศไทย
  • พระมหาสมชาย กิตฺติปญฺโญ (จันทร์หอม) คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 13170 ประเทศไทย

คำสำคัญ:

คำพูดให้กำลังใจ, แรงจูงใจในการทำงาน, จิตวิทยาภาษาศาสตร์, บุคลากรทางการศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาผลของคำพูดให้กำลังใจต่อแรงจูงใจและประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา (2) วิเคราะห์องค์ประกอบทางภาษาของคำพูดให้กำลังใจที่ส่งผลต่อสภาพจิตใจและความพึงพอใจในการทำงาน และ (3) พัฒนารูปแบบการใช้คำพูดให้กำลังใจเพื่อส่งเสริมแรงจูงใจในการทำงาน โดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธีตามลำดับขั้น (Sequential Exploratory Mixed Methods Research) ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกบุคลากรทางการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จำนวน 20 รูป/คน ด้วยวิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง ส่วนการวิจัยเชิงปริมาณเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 149 คน โดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

          ผลการวิจัยพบว่า คำพูดให้กำลังใจเป็นการสื่อสารเชิงบวกที่ช่วยเสริมสร้างแรงจูงใจ ความเชื่อมั่นในตนเอง และประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา โดยมีองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ การมุ่งเน้นจุดแข็ง การเสริมสร้างความเชื่อมั่น การส่งเสริมการพัฒนา การสร้างอารมณ์เชิงบวก ความเข้าใจและความเห็นอกเห็นใจ และการสนับสนุนทางสังคม นอกจากนี้ หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เช่น อิทธิบาท 4 พรหมวิหาร 4 สังคหวัตถุ 4 และสัมมาวาจา สามารถบูรณาการกับการสื่อสารเชิงจิตวิทยาภาษาศาสตร์เพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจในการทำงานได้อย่างเหมาะสม ผลการวิเคราะห์เชิงปริมาณพบว่า คำพูดให้กำลังใจมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับแรงจูงใจในการทำงาน ความพึงพอใจในงาน ประสิทธิภาพการทำงาน ความผูกพันต่อองค์กร และสุขภาวะทางอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งนี้ ผู้วิจัยได้พัฒนารูปแบบการใช้คำพูดให้กำลังใจ 10 มิติ จากการบูรณาการผลการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ซึ่งมีศักยภาพในการประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริมแรงจูงใจและประสิทธิภาพการทำงานในองค์กรทางการศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

Attarung, T. (2025). The use of language in encouragement: A psycholinguistic perspective. Journal of Applied Humanities Studies, 3(1), 19–30.

_______. (2025). Buddhist principles and motivational words for enhancing work performance of educational personnel. Journal of Human and Life Studies, 3(2), 46-55.

Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.

Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.

Field, J. (2004). Psycholinguistics: The key concepts. London: Routledge.

Hackman, J. R. & Oldham, G. R. (1980). Work redesign. Reading: Addison-Wesley.

Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2017). Organizational behavior (17th ed.). Hoboken: Pearson.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-01

รูปแบบการอ้างอิง

รกฺขิโต (อัตรัง) พ. ., กนกกมเลส ว. ., & กิตฺติปญฺโญ (จันทร์หอม) พ. . (2026). การวิเคราะห์เชิงจิตวิทยาภาษาศาสตร์ของคำพูดให้กำลังใจเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา . วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 5(2), 85–96. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jlcs/article/view/3376