รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา
คำสำคัญ:
รูปแบบ, การเผยแผ่พระพุทธศาสนา, พระธรรมทูตสายต่างประเทศบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา 2) เพื่อศึกษากระบวนการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา และ 3) เพื่อเสนอรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ สหรัฐอเมริกา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากพระธรรมทูตในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Selection) ตามลักษณะการเป็นตัวแทนของกลุ่มที่เหมาะสม จำนวน 18 รูปหรือคน โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท
ผลการวิจัยว่า 1. สภาพทั่วไปในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ สหรัฐอเมริกามีจุดแข็งที่โดดเด่นคือความพร้อมของพระธรรมทูตในด้านภาษาอังกฤษและความเข้าใจวัฒนธรรมท้องถิ่น รวมถึงระบบบริหารจัดการวัดที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ยังพบจุดอ่อนที่สำคัญคือการขาดแคลนพระธรรมทูตและข้อจำกัดด้านงบประมาณ แม้จะมีโอกาสจากการที่สังคมอเมริกันเปิดกว้างทางศาสนามากขึ้น 2. กระบวนการเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้ดำเนินการตามวงจรคุณภาพ PDCA อย่างครบถ้วน โดยเริ่มจากการวางแผนที่มุ่งเน้นการพัฒนาบุคลากรการบริหารจัดการทรัพยากร การลงมือปฏิบัติผ่านกิจกรรมการเรียนรู้ที่หลากหลาย การตรวจสอบประเมินผลอย่างเป็นระบบ และการปรับปรุงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 3. รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ความสำคัญกับองค์ประกอบการสื่อสารครบทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ 1) ผู้ส่งสาร 2) สาร 3) ช่องทางการสื่อสาร และ 4) ผู้รับสาร โดยมีการปรับให้เหมาะสมกับบริบทสังคมอเมริกัน ทั้งการใช้สื่อดิจิทัลและเทคโนโลยีสมัยใหม่ การบูรณาการหลักธรรมกับศาสตร์สมัยใหม่ และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับชุมชนท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
Bodhi, B. (2016). The Buddha's teachings on social and communal harmony: An anthology of discourses from the Pali Canon. Boston, MA: Wisdom Publications.
McMahan, D. L. (2008). The making of Buddhist modernism. Oxford, UK: Oxford University Press.
Mol, H. (1979). The origin and function of religion: A critique of, and alternative to, Durkheim's interpretation of the religion of Australian Aborigines. Journal for the Scientific Study of Religion, 18(4), 379-389.
Prebish, C. S. (1999). Luminous passage: The practice and study of Buddhism in America. Berkeley: University of California Press.
Tweed, T. A. (2000). The American encounter with Buddhism, 1844-1912: Victorian culture and the limits of dissent. Bloomington: University of North Carolina Press.
พระครูธรรมธรวรเดชา อคฺคเตโช (พรหมเสนา). (2566). รูปแบบโครงการอบรมพระธรรมทูตสายต่างประเทศ รุ่นที่ 26 วิทยาลัยพระธรรมทูต กับยุทธศาสตร์ป้องกันการแพร่เชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (โควิด-19). วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 10(2), 46-66.
