การเปลี่ยนแปลงสัทลักษณะวรรณยุกต์ไทยของผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกออกเสียง: กรณีศึกษาเชิงกลสัทศาสตร์

ผู้แต่ง

  • ภัคพล คำหน้อย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • ป ประภัสสนันทน์ เรืองจันทร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

DOI:

https://doi.org/10.64186/jsp3994

คำสำคัญ:

วรรณยุกต์ไทย , กลสัทศาสตร์ , ผู้เรียนชาวญี่ปุ่น , แบบฝึกการออกเสียง , ภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงสัทลักษณะวรรณยุกต์ไทยที่ของผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกออกเสียง: กรณีศึกษาเชิงกลสัทศาสตร์ 2) เพื่อหาความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยสำหรับใช้กับชาวต่างชาติ และ 3) เพื่อเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยคนญี่ปุ่นก่อนและหลังใช้แบบฝึกหัด กรณีศึกษาผู้เรียนชาวญี่ปุ่นเพศชาย จำนวน 2 คน ใช้คำทดสอบจำนวน 24 คำ     ฝึกจำนวน 4 ครั้ง ครั้งละ 1 ชั่วโมง และวิเคราะห์ค่าความถี่มูลฐานด้วย Praat เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ โปรแกรม Praat และแบบประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทย ผลการศึกษาพบว่า  สัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นออกเสียงได้แตกต่างกับเสียงวรรณยุกต์ไทยในเสียงวรรณยุกต์จัตวา ผลการประเมินความเหมาะสมของแบบฝึกหัดวรรณยุกต์ไทยมีความเหมาะสมทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านเนื้อหา ด้านการออกแบบ และด้านประโยชน์ที่ได้รับ มีค่าเฉลี่ย (equation) รวมที่ 4.63 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) อยู่ที่ 0.44 ส่วนผลการเปรียบเทียบเปรียบเทียบสัทลักษณะของวรรณยุกต์ภาษาไทยที่ออกเสียงโดยผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกหัด มีแนวโน้มว่าผู้เรียนชาวญี่ปุ่นสามารถออกเสียงวรรณยุกต์ไทยได้ทั้ง 5 เสียงได้ดีขึ้นหลังการฝึก

เอกสารอ้างอิง

Boersma, P. (2001). Praat, a system for doing phonetics by computer. Glot International, 5(9/10), 341–345.

Boersma, P., & Weenink, D. (2023). Praat: Doing phonetics by computer (Version 6.3) [Computer software]. https://www.praat.org/

Liamprawat, S. (2008). Dialect studies: Tai languages. Department of Thai, Faculty of Arts, Silpakorn University.

Masjarat, T., et al. (2003). Educational innovation for professional teachers: Exercises and activities for teaching and learning. Than Akson.

Naksakun, K. (2013). Thai sound system. Faculty of Arts, Chulalongkorn University.

Ong-arjwanich, N. (2022). Educational measurement tools: Concepts and applications. Educational Administration and Development, Faculty of Education, Naresuan University.

Pancha, R., & Liamprawat, S. (2017). The Bangkok Thai tones produced by Khmer speakers with different Thai-language experiences. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(3), 2250–2269. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/110278

Putthasatien, K. (2017). The development of Thai tonal pronunciation exercise: A case study of Chinese students, NRRU. Journal of Language, Religion and Culture, 6(1), 1–12. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/gshskku/article/view/80349

Srikaew, C., et al. (2007). Thai language structure. Department of Thai, Faculty of Humanities, Chiang Mai University.

Sinthawashewa, T. (2009). The Bangkok Thai tones produced by Japanese speakers: An acoustic and perception study [Master’s thesis, Chulalongkorn University].

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

22-10-2026

รูปแบบการอ้างอิง

คำหน้อย ภ., & เรืองจันทร์ ป. ป. (2026). การเปลี่ยนแปลงสัทลักษณะวรรณยุกต์ไทยของผู้เรียนชาวญี่ปุ่นหลังใช้แบบฝึกออกเสียง: กรณีศึกษาเชิงกลสัทศาสตร์ . วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 2(6), 16 หน้า. https://doi.org/10.64186/jsp3994