กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม : หลักสูตรสู่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้จากยุคบานี่สู่ยุควิถีถัดไป

ผู้แต่ง

  • ชญานี หาญรบ โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร

คำสำคัญ:

สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม , หลักสูตร, การจัดกิจกรรมการเรียนรู้

บทคัดย่อ

         การเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ท่ามกลางบริบททางสังคมที่เปลี่ยนผ่านจากช่วงเวลาแห่งยุค VUCA สู่ช่วงของเวลาแห่งยุค BANI และจากช่วงเวลาแห่งยุค New Normal เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งยุค Next Normal ภาคการศึกษาควรตระหนักต่อจรรยาบรรณทางวิชาชีพ  ในการพัฒนาตนไปพร้อมกับการเตรียมความพร้อมในการรับมือเพื่อเสริมสร้างเยาวชนให้พร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางบริบทของสังคมนี้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรายวิชาสังคมศึกษาที่ธรรมชาติของวิชาเกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันของมนุษย์  ผู้เขียนบทความจึงมุ่งนำเสนอ  การจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ระดับโรงเรียนซึ่งถือเป็นสถาบันทางการศึกษาที่เปรียบเสมือนประตูบานแรกในการปูทางสู่    การเติบโตทางการศึกษาขั้นถัดไป โดยแบ่งการนำเสนอเป็น 5 ส่วน ดังนี้ 1) บทนำ 2) จากหลักสูตรสู่การจัดการศึกษาวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม 3) มุมมองการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมในต่างประเทศ 4) การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ผสานกับการบูรณาการภายในรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม และ 5) บทสรุป

References

Armstrong, D. G. (1989). Developing and documenting the curriculum. Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.

Beane, J. A. (1993). A middle school curriculum: From rhetoric to reality (2nd ed.). Columbus, OH: National Middle School Association.

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives, handbook: The cognitive domain. New York, NY: David McKay.

Bullock, S. J. (1988). Future and present trends of navigation and positioning techniques in exploration geophysics. Geophysical Journal, 92(3), 521.

Callon, M. (1986a). The sociology of an actor-network: The case of the electric vehicle. In M. Callon, J. Law, & A. Rip (Eds.), Mapping the dynamics of science and technology (pp.19–34). London, England: Macmillan.

Cascio, J. (2020). Facing the age of chaos. Medium. Retrieved from https://medium.com/@cascio/facing-the-age-of-chaos-b00687b1f51d

Chanaradee, N., Nodon, & Warit. (2020). Singapore’s social studies curriculum. Facebook. Retrieved from https://www.facebook.com/ThaiTeacherEd

Chuerattanapong, J. (1996). Curriculum development: Principles and practices. Bangkok: Aline Press. [in Thai]

Delors, J. (1996). Learning: The treasure within; report to UNESCO of the International Commission on Education for the Twenty-first Century (highlights). Paris, France: UNESCO.

Doll, W. (1993). A post-modern perspective on curriculum. New York, NY: Teachers College Press.

Fogarty, R. (1991). How to integrate the curricula. Palatine, IL: IRI/Skylight Publishing.

Gagne, R. M. (1985). The conditions of learning (4th ed.). New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.

Government. (2014). National curriculum for basic schools and upper secondary schools. Retrieved from https://www.riigiteataja.ee/en/eli/524092014014/consolide

Halcrow, S. E., Tayles, N., & King, C. (2016). Infant and child health in prehistoric Southeast Asia. In M. Oxenham & B. Buckley (Eds.), Bioarchaeology of Southeast Asia and the Pacific (pp. 158–186). Cambridge, England: Cambridge University Press.

Hargreaves, A. (1995). Development and desire. In T. Gusky & M. Huberman (Eds.), Professional development in education (pp. 9–35). Milton Keynes, England: Open University Press.

Humphreys, A., Post, T., & Ellis, A. (1981). Interdisciplinary methods: A thematic approach. Santa Monica, CA: Goodyear Publishing Company.

Jacobs, H. H. (1989). Interdisciplinary curriculum: Design and implementation. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Latour, B. (1988). The pasteurisation of France. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Nattaya, P. (2003). Social studies: The era of standards. Rojchanaprinting Publisher. [in Thai]

OpenAI. (2024). The New Zealand curriculum. ChatGPT (December 16 version). Retrieved from https://chatgpt.com

Turok, M. (2008). Breaking social confinement: An analysis of eighteenth-century women in the French economy. Journal of Undergraduate Research at Minnesota State University, Mankato, 8, Article 15.

Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago, IL: University of Chicago Press.

Wiphaphan, P., & Wiphada, P. (2023). Learning management social studies in the 21st century. Chulalongkorn University Printing House. [in Thai]

Downloads

เผยแพร่แล้ว

16-02-2025

How to Cite

หาญรบ ช. (2025). กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม : หลักสูตรสู่การจัดกิจกรรมการเรียนรู้จากยุคบานี่สู่ยุควิถีถัดไป: . วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(2), 109–122. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/J_SSR/article/view/1309