Legal Issues concerning Inquiry Officials Discretion to Order Criminal Disputes Mediation at the Investigation Stage
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) study legal problems in the use of discretion by investigators authorized to orders mediation in criminal disputes at the investigation stage, 2) examine concepts, theories, and laws relating to criminal dispute mediation in Thailand and foreign countries, and 3) propose guidelines for improving laws concerning the use of discretion by investigators authorized to issue mediation orders for criminal disputes at the investigation stage. The research employs a qualitative approach using documentary research methodology, covering both Thai and foreign documents including textbooks, statutes, academic articles, research papers, theses, and reliable electronic databases.
The research findings reveal that Section 44, paragraph one of the Dispute Mediation Act B.E. 2562 (2019), which grants the chief investigator discretionary power to issue orders permitting or denying parties' access to criminal mediation proceedings, contains three significant legal problems: (1) ambiguity in interpreting the criterion of 'non-serious offense circumstances,' as the law fails to specify clear standards, resulting in inconsistent discretionary application among investigators in different areas; (2) a design flaw in establishing an entirely discretion-based system, allowing the chief investigator to override the voluntary intent of parties wishing to enter mediation; and (3) the absence of a discretion-challenge mechanism, meaning the law provides no right for parties to appeal or contest the chief investigator's discretionary order.
The researcher proposes that the Dispute Mediation Act B.E. 2562 Section 44 should be amended by issuing a Royal Thai Police regulation establishing clear standards for the chief Inquiry Officer discretion regarding non-serious offense circumstances. Furthermore, legislation should be enacted to grant parties the right to appeal against the chief investigator's discretionary order, thereby establishing a system of checks and balances within the criminal justice process.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กรมองค์การระหว่างประเทศ. (2551). ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน. กระทรวงการต่างประเทศ.
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (2551). กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง. สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ.
คณิต ณ นคร. (2564). กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 10). วิญญูชน.
เกียรติอนันต์ ล้วนแก้ว และคณะ. (2561). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาความคุ้มค่าและประสิทธิภาพของกระบวนการยุติธรรมทางอาญาไทยเปรียบเทียบกับกระบวนการยุติธรรมทางเลือก (รายงานผลการวิจัย). สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม.
พินิจ ทิพย์มณี. (2553). การวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายที่เกี่ยวกับการตายของประเทศไทย (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562. (2562, 22 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 136, ตอนที่ 67 ก, หน้า 1.
ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยพนักงานสอบสวนผู้มีอำนาจออกคำสั่งให้ไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญา พ.ศ. 2562. (2562, 19 พฤศจิกายน).
ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการยื่นคำร้องขอไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญา การพิจารณาและระยะเวลาการสั่งคำร้อง และกระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาททางอาญา พ.ศ. 2562. (2562, 19 พฤศจิกายน).
สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย. (2564). คู่มือว่าด้วยกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ ฉบับปรับปรุงครั้งที่สอง ชุดคู่มือด้านความยุติธรรมทางอาญา. กระทรวงยุติธรรม.
สมศักดิ์ ทิมพิทักษ์. (2555). ปัญหาและผลกระทบหากนำหลักการต่อรองการรับสารภาพมาใช้. รายงานผลงานส่วนบุคคลการอบรมหลักสูตร "ผู้พิพากษาผู้บริหารในศาลชั้นต้น" รุ่นที่ 10. สถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม.
สำนักงานกิจการยุติธรรม. (2567). รายงานสถานการณ์อาชญากรรมและกระบวนการยุติธรรม ประจำปี พ.ศ. 2567. กระทรวงยุติธรรม.
อัคคกร ไชยพงษ์. (2568). กระบวนการยุติธรรมทางอาญา เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 2). บริษัท สามดี ออลล์ จำกัด.
อัคคกร ไชยพงษ์. (2567). ปัญหาหน้าที่อำนาจตามกฎหมายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการควบคุมและป้องกันอาชญากรรมสิ่งแวดล้อมด้านทรัพยากรป่าไม้. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 17(3), 135-164.
Akkakorn Chaiyapong, Vachiravitch Ittithanasuphavitch, Niramol Yindee, Jiddarom Rattanawut, & Wuttisak Nakhan. (2019). Guidelines for the Appropriate Career Development of the Elderly in Makok Neau Sub-District Municipality, Phatthalung, Thailand. Asian Administration and Management Review, 1(2), 202-213.
Tonry, M. (2019). Comparing criminal justice systems across nations: The challenge of a global perspective (2nd ed.). University Press.
United Nations Office on Drugs and Crime. (2020). Handbook on Restorative Justice Programmes (2nd ed.). United Nation.
