The Role of Local Government Organizations in Disaster Prevention under the Water Resources Act B.E. 2561
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to: (1) examine the roles of local government organizations in complying with the Water Resources Act B.E. 2561 (2018) and related water management legislation for disaster prevention and mitigation in Thailand. A systematic literature review was conducted using the Thai-Journal Citation Index Centre (TCI) database, covering 20 Thai research articles and academic papers published between 2012 and 2023.
The review reveals that local government organizations play crucial roles in four key dimensions: (1) planning and formulating area-based water management plans, (2) emergency operations during floods and droughts, (3) inter-agency and community coordination, and (4) monitoring, evaluation, and legal reporting requirements. Nevertheless, the literature highlights significant constraints in human resource capacity, budgetary limitations, and inter-agency integration. Strengthening water governance at the local level is therefore identified as a critical factor in enhancing disaster prevention effectiveness in alignment with the legislative intent.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กรกช สุธีรเสถียร. (2565). การวิเคราะห์การจัดสรรงบประมาณขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้านการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 20(2), 45–67.
กองบรรณาธิการวารสาร มสธ. (2563). สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติกับการขับเคลื่อนนโยบายน้ำ. วารสารวิชาการ มสธ., 10(1), 1–20.
ชัยวัฒน์ ถิระพันธุ์. (2558). การบูรณาการแผนป้องกันภัยพิบัติกับแผนพัฒนาท้องถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 8(3), 78–99.
ณัฐพงศ์ บุญเหลือ. (2558). ศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการรับมืออุทกภัยในพื้นที่ภาคกลางของไทย. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 6(2), 112–135.
ทวีวัฒน์ พงศ์ทิพย์. (2566). นัยของพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561 ต่อการปรับตัวของท้องถิ่นในบริบทการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ. วารสารสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ, 11(1), 23–44.
ธนกฤต โสมาภา. (2564). เครือข่ายการประสานงานในการจัดการภัยพิบัติน้ำท่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาจังหวัดอยุธยา. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 19(1), 88–110.
ธีรภัทร ประยูรสิทธิ์. (2561). ปัญหาการถ่ายโอนภารกิจด้านการจัดการน้ำให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(1), 55–76.
ประเสริฐ วิทยารัฐ. (2563). บทบาทองค์การบริหารส่วนจังหวัดในการจัดการอุทกภัยขนาดใหญ่: กรณีศึกษาพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 11(2), 67–89.
ปัญชลี ทิพย์สิงห์. (2564). การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการจัดการน้ำท่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร, 9(2), 34–52.
พิษณุ เสงี่ยมพงษ์. (2562). ความสอดคล้องระหว่างแผนจัดการน้ำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับแผนลุ่มน้ำ. วารสารวิชาการการจัดการน้ำ, 4(1), 11–28.
พีรพงศ์ ตริยเสนวรรธน์. (2564). คณะกรรมการลุ่มน้ำกับบทบาทท้องถิ่นภายใต้พระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561. วารสารกฎหมายมหาชน, 12(3), 90–115.
ไพโรจน์ สินลารัตน์. (2559). การประเมินธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้านการจัดการทรัพยากรน้ำ. วารสารพัฒนาสังคม, 18(2), 43–64.
มณฑิรา จารุเพ็ง. (2563). ระเบียบวิธีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบสำหรับการวิจัยด้านการบริหารสาธารณะ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 18(1), 1–22.
มาลัยวัลย์ เอกวิริยะกิจ. (2563). บทบาทสตรีและกลุ่มเปราะบางในกระบวนการตัดสินใจด้านการบริหารจัดการน้ำระดับท้องถิ่น. วารสารสตรีศึกษา, 7(1), 55–74.
ยุทธนา วรุณปิติกุล. (2563). การประสานงานระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับสำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติในการบริหารจัดการน้ำ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 18(3), 99–121.
รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง. (2564). ธรรมาภิบาลน้ำท้องถิ่น: แนวคิดและตัวชี้วัดสำหรับบริบทไทย. วารสารพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 9(3), 233–252.
วิจิตรา กุลวานิช. (2562). รูปแบบการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนในการบริหารจัดการน้ำระดับตำบลในภาคใต้. วารสารการพัฒนาชุมชน, 7(2), 120–142.
วิชัย ตันศิริ. (2558). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการจัดการภัยพิบัติ: ข้อจำกัดและโอกาสในการพัฒนา. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 13(2), 22–46.
ศิระ เกษมศิริ. (2565). กรณีศึกษาความสำเร็จในการจัดการปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากของเทศบาลตำบลในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 15(1), 67–86.
ศิริรัตน์ แอดสกุล. (2561). ประสิทธิภาพการตอบสนองต่อสถานการณ์ภัยพิบัติน้ำท่วมของเทศบาลในภาคเหนือ. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 5(1), 34–58.
สมชาย พงษ์พัวพันธ์. (2560). สมรรถนะบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้านการจัดการภัยพิบัติ. วารสารการบริหารและการพัฒนา, 9(1), 77–98.
สุรพล โพธิ์ทอง. (2565). การนำโมเดลการจัดการน้ำชุมชนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในระดับตำบล. วารสารพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 10(2), 198–215.
สุรสีห์ กิตติมณฑล. (2562). การวิเคราะห์บทบัญญัติพระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561 และนัยต่อการบริหารจัดการน้ำท้องถิ่น. วารสารกฎหมายและสังคม, 6(2), 1–24.
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2556). การจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นด้านการจัดการน้ำ: บทเรียนจากองค์การบริหารส่วนตำบลในภาคเหนือ. วารสารพัฒนาชุมชน, 4(1), 10–31.
อรรถวิทย์ สุขชัย. (2560). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดทำแผนบริหารจัดการน้ำระดับตำบล. วารสารรัฐศาสตร์สาร, 38(3), 112–138.
อัจฉรา ชีวะตระกูลกิจ. (2566). ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อขีดความสามารถในการรับมือภัยพิบัติขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารสิ่งแวดล้อม.
