การพัฒนากฎหมายเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวสีเขียว

Main Article Content

วิชัย โถสุวรรณจินดา
วงศ์วิภา โถสุวรรณขินดา

บทคัดย่อ

 การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ วิเคราะห์นโยบาย กฎหมาย กฎ ระเบียบ ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจการท่องเที่ยว และนําผลการศึกษาเป็นข้อมูลในการเสนอแนะให้มีการปรับปรุงหรือแก้ไขกฎหมาย กฎ ระเบียบ ที่เป็นอุปสรรค เพื่อเอื้อต่อการประกอบธุรกิจ ในบริบทที่ต้องคำนึงถึงสิ่งแวดล้อม วิธีการในการศึกษา ใช้การศึกษาทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการประชุมรับฟังความคิดเห็น (Focus Group) จากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง 


  ผลการศึกษาพบว่า แม้ประเทศไทยจะมีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก แต่ประเทศไทย ยังไม่มีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมโดยตรง และยังมีกฎหมาย กฎ ระเบียบที่เป็นปัญหา อุปสรรคเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมด้วย


ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะ ดังนี้ (1) ควรมีการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวให้มีแนวทางการดำเนินการที่สอดคล้องกับการท่องเที่ยวสีเขียว เช่น กฎหมายโรงแรม กฎหมายอาหาร กฎหมายการท่องเที่ยว กฎหมายขนส่ง เป็นต้น (2) ให้มีนโยบายส่งเสริม มาตรฐานแหล่งท่องเที่ยวและมาตรฐานโรงแรมที่เป็นมิตรกับสุขภาพและสิ่งแวดล้อม ทั้งการบริการที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวต้องสอดคล้องกับมาตรฐานอาเซียน ทั้งมาตรฐานสปา มาตรฐานภัตตาคาร มาตรฐานโฮมสเตย์ มาตรฐานโรงแรมสีเขียว เป็นต้น (3) กฎหมายส่งเสริมการลงทุน กำหนดให้มีการส่งเสริมและสนับสนุนให้แหล่งท่องเที่ยวทั่วประเทศมีการปรับปรุงสถานที่ให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการเปลี่ยนจากการใช้ยานพาหนะที่ใช้น้ำมันมาเป็นใช้ไฟฟ้า และส่งเสริมการลงทุนแก่ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวที่ลงทุนด้านการใช้พาหนะเพื่อบริการนักท่องเที่ยว (4) องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นควรมีแผนงานการส่งเสริมการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมโดยรัฐบาลให้การสนับสนุน เช่น ให้มีการปรับเปลี่ยนใช้รถไฟฟ้าเป็นรถโดยสารประจำทาง และส่งเสริมการดัดแปลงรถยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิงจากระบบน้ำมันเป็นรถไฟฟ้า และจัดทำแผนพัฒนาเมืองให้เป็นเมืองคาร์บอนต่ำ (5) พิจารณาให้มีการออกกฎหมายเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับในต่างประเทศ เช่น กฎหมายที่กำหนดความรับผิดชอบต่อผู้ที่ปล่อยสารอันตราย และกำหนดให้ผู้ก่อมลพิษต้องรับผิดร่วมกันในการชดใช้ค่าเสียหาย 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โถสุวรรณจินดา ว., & โถสุวรรณจินดา ว. . (2025). การพัฒนากฎหมายเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวสีเขียว. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการบริหารงานยุติธรรม, 1(4), 1–12. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/JISSJA/article/view/2657
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม.(2568). Green Hotel. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567, จาก https://greenhotelthai.com/th/introduce

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2553). แนวคิดสีเขียว 7 ประการ สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2567, จาก https://7greens.tourismthailand.org/%

ประพันธ์ ลีน้อย. (2567). Sustainable Tourism จับตาการท่องเที่ยวแนวใหม่ที่ใส่ใจความยั่งยืน. วิจัย กรุงศรี.

มูลนิธิใบไม้เขียว. (2541). โครงการใบไม้เขียว. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2567, จาก https://www.greenl eafthai.org/article/

วัชรินทร์ ชินวรวัฒนา. (2566). กุญแจสำคัญของการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียว. ธนาคารแห่งประเทศไทย

สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการท่องเที่ยวสีเขียว (Green Tourism), พ.ศ. 2560 – 2562 สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2567, จาก http://tourism library.tat.or.th/medias/T26666.pdf

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2567). การศึกษากฎหมาย กฎ ระเบียบในกลุ่มธุรกิจการท่องเที่ยวภายใต้แนวคิดที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม. สำนักวิจัยเศรษฐกิจและประเมินผล, บริษัท เอ็กเซลเลนท์ บิสเนส แมเนจเม้นท์ จำกัด

Germán Portillo. (2024). Green economy. Retrieved July 25, 2024, from https://www.renova blesverdes.com/th