ผลการใช้ชุดนิทานลำดับเหตุการณ์ร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานที่มีต่อการทำงานตามลำดับขั้นตอนของเด็กอนุบาล 3

ชีฟาอ์ โตะลู; ฟิรดอน เจะแว; อูมุนไอมัน ดาเละ; นูรซานีญ่า บินมะราเฮง; นูรฟารุส  โดแนละเซะ; ฮุสณี เปาะวี; ธวัชชัย ศรีเทพ

ผู้แต่ง

ชีฟาอ์ โตะลู สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ฟิรดอน เจะแว สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
อูมุนไอมัน ดาเละ สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
นูรซานีญ่า บินมะราเฮง สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
นูรฟารุส โดแนละเซะ สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ฮุสณี เปาะวี สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ธวัชชัย ศรีเทพ สาขาวิชาเอกการศึกษาปฐมวัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คำสำคัญ:

ชุดนิทานลำดับเหตุการณ์, การจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน, การทำงานตามลำดับขั้นตอน, เด็กปฐมวัย, ทักษะสมอง EF

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของชุดนิทานลำดับเหตุการณ์ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถในการทำงานตามลำดับขั้นตอนของนักเรียนก่อนและหลังการใช้ชุดนิทาน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อชุดนิทานที่พัฒนาขึ้น กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนบ้านสะบารัง จำนวน 28 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น (Pre-Experimental Design) แบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง (One Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ ชุดนิทานลำดับเหตุการณ์จำนวน 5 เล่ม แบบวัดความสามารถในการทำงานตามลำดับขั้นตอน และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test for Dependent Samples)

ผลการวิจัยพบว่า ชุดนิทานลำดับเหตุการณ์ร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานมีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.33/96.00 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้ ความสามารถในการทำงานตามลำดับขั้นตอนของนักเรียนหลังการทดลอง (M = 11.68, S.D. = 1.89) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M = 8.82, S.D. = 1.49) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีขนาดอิทธิพล (Cohen’s d) เท่ากับ 1.76 ซึ่งอยู่ในระดับใหญ่ และมีคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์เฉลี่ยร้อยละ 47.37 อยู่ในระดับกลาง นักเรียนมีความพึงพอใจต่อชุดนิทานลำดับเหตุการณ์ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M=3.00,S.D.=0.00) ข้อค้นพบสำคัญเชิงวิชาการชี้ให้เห็นว่า นิทานลำดับเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกับวิถีชีวิตประจำวันเมื่อบูรณาการกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ทำหน้าที่เป็นกลไกสำคัญในการเปลี่ยนผ่านการเรียนรู้จากการรับรู้เนื้อหาไปสู่การฝึกคิดเชิงระบบ ช่วยให้เด็กปฐมวัยเข้าใจความสัมพันธ์เชิงเหตุผลและบริบทก่อน-หลัง ส่งผลต่อการยกระดับความสามารถในการทำงานตามลำดับขั้นตอนและการพัฒนาทักษะสมอง EF อย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญต่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากร

ศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7–20.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สมศรี ทรัพย์บุญเลิศ. (2565). ผลของกิจกรรมเล่านิทานประกอบการเรียงลำดับภาพที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและการวางแผนของเด็กปฐมวัย. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 12(2), 154–168.

สิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2562). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). George Washington University.

Center on the Developing Child at Harvard University. (2023). Executive function & self-regulation. Harvard University.

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.

Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Plenum.

Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology, 64, 135–168. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-113011-143750

Karasawa, M., Olford, L., & Henderson, J. (2021). The power of hands-on learning in early childhood: Enhancing working memory and sequential action through activity-based experiences. Journal of Early Childhood Research, 19(3), 312–326. https://doi.org/10.1177/1476718X20988432

Kim, H., & Ko, Y. (2019). The effects of sequencing story-based activities on young children’s executive function. Journal of Early Childhood Education, 47(2), 201–215. https://doi.org/10.1007/s10643-019-00942-0

National Association for the Education of Young Children. (2020). Developmentally appropriate practice (DAP) position statement. NAEYC.

Zelazo, P. D. (2013). Individual differences in executive function: Attentional inertia and the development of rules. Child Development Perspectives, 7(2), 100–105. https://doi.org/10.1111/cdep.12024

Zelazo, P. D. (2020). Executive function and academic achievement: Deconstructing the development of controlled processes in early childhood. Journal of Educational Psychology, 112(4), 673–685.