พฤติกรรมและความต้องการด้านกิจกรรมของนักท่องเที่ยว ที่มาเยือนถนนคนเดิน “สงขลาแต่แรก” จังหวัดสงขลา
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการท่องเที่ยว, ถนนคนเดินสงขลา, กิจกรรมของนักท่องเที่ยว, นักท่องเที่ยวชาวไทย, การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยว ถนนคนเดินสงขลาแต่แรก จังหวัดสงขลา 2) เพื่อประเมินระดับความต้องการด้านกิจกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยว ถนนคนเดินสงขลาแต่แรก จังหวัดสงขลา และ 3) เพื่อเสนอแนะแนวทางการพัฒนากิจกรรมให้ตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยว ถนนคนเดินสงขลาแต่แรก จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาเยือนถนนคนเดินสงขลาแต่แรก จังหวัดสงขลา จำนวน 301 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling)
ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมายังถนนคนเดินสงขลาแต่แรก ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 21–30 ปี ประกอบอาชีพนักเรียนหรือนักศึกษา และมีระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อซื้ออาหารและเครื่องดื่ม เดินทางร่วมกับเพื่อน
และได้รับข้อมูลจากคนใกล้ชิด การประเมินความต้องการตามองค์ประกอบการท่องเที่ยว 6A พบว่า ด้านการให้บริการได้รับความพึงพอใจสูงสุด รองลงมาคือสิ่งดึงดูดและที่พัก ขณะที่สิ่งอำนวยความสะดวกและกิจกรรมยังมีข้อจำกัดบางประการ โดยเฉพาะด้านห้องน้ำและสถานที่จัดกิจกรรม ทั้งนี้ นักท่องเที่ยวมีข้อเสนอแนะให้เพิ่มความหลากหลายของกิจกรรมที่สามารถมีส่วนร่วมได้ เช่น
ดนตรีสด การแสดงศิลปวัฒนธรรม เกมพื้นบ้าน และกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมประสบการณ์ท่องเที่ยวและเพิ่มโอกาสในการกลับมาเยือนอีกครั้งในอนาคต
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กมลชนก ขุนพระบาท, นูรุลฮูฎา ล่องสว่าง และเศวตฉัตร นาคะชาต. (2567). พฤติกรรมการท่องเที่ยวและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยกลุ่ม มิลเลนเนียลต่อการท่องเที่ยวจังหวัดสงขลา. วารสารนวัตกรรมสังคมศาสตร์, 1(3), 2-14.
ณัฐพล เนียมแก้ว. (2560). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อวัดเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าราชานุสรณ์ อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลําปาง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 11(1), 309-323
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย 1. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
พิมพิลา คงขาว และอภิชัย ธรรมนิยม. (2568). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวปราสาทขอมเพื่อเชื่อมโยงการท่องเที่ยวสู่ชุมชนท่องเที่ยวจังหวัดศรีสะเกษ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 14(3), 96-108.
วิสสุตา หมื่นตื้อ. (2567). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการท่องเที่ยวชุมชนบ้านผาหมี อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 2146-2156.
ศาลากลางจังหวัดสงขลา. (ม.ป.ป). ที่ตั้งและอาณาเขตจังหวัดสงขลา. สืบค้น 15 สิงหาคม 2568, จาก https://www.songkhla.go.th/content/strategy
สุวิมล ติรกานันท์. (2549). การใช้สถิติในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์ แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสงขลา. (2567). ถนนคนเดินสงขลาแต่แรก. สืบค้น 16 สิงหาคม 2568, จาก https://wondersongkhlaoldtown.com/travel/detail/59
สุจิตรา วาชัยยุง และโสมฤทัย สุนธยาธร. (2565). ความคาดหวังองค์ประกอบการท่องเที่ยว 5As ส่งผลต่อการตัดสินใจในการเดินท่องเที่ยวเชิงกีฬาของผู้สูงอายุชาวไทย ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 23(2), 158-173.
อารดา หรูสกุล. (2564). องค์ประกอบแหล่งท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการมาเยือนน้ำพุร้อนหินคาด จังหวัดกาญจนบุรี. (วิทยานิพนธ์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อำนวย วรญาณกุล, วารัชต์ มัธยมบุรุษ, ประกอบศิริ ภักดีพินิจ, และกรัณน์ฑรัตน์ คะวัติกูล. (2564). พฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการท่องเที่ยวเชิงธรณีในพื้นที่อุทยานธรณีโลกประเทศไทย (รายงานผลการวิจัย). พะเยา: คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed), New York: John Wiley and Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
