การพัฒนามโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัด เทศบาลนครนครศรีธรรมราช โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 Ks Steps ตามทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์
คำสำคัญ:
มโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์, นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย, กระบวนการเรียนรู้ 5 Ks Steps, ทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์, การศึกษาวิทยาศาสตร์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนโดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 Ks Steps ตามทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ 2) เปรียบเทียบผลมโนทัศน์
ทางวิทยาศาสตร์ก่อนและหลังเรียนโดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 Ks Steps ตามทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ ประเภทของการวิจัยเป็นวิจัยกึ่งทดลอง ประชากรกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตเทศบาลวัดเพชรจริก จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ 1) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 11 แผน 2) แบบทดสอบวัดมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ จำนวน 40 ข้อ เก็บรวบรวมข้อมูล ด้วยการทดสอบก่อนเรียนและทดสอบหลังเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบค่าที (t-test)
ผลการวิจัยพบว่า 1) มโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนหลังเรียนโดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5Ks Steps ตามทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลการเปรียบเทียบผลมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ก่อนและหลังเรียนโดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 Ks Steps ตามทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ พบว่า ก่อนเรียนนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 26.87 จากคะแนนเต็ม 40 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 67.18 โดยมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) เท่ากับ 2.00 หลังเรียนนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 32.90 คิดเป็นร้อยละ 82.25 โดยมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 2.04 ผลต่างของคะแนนเฉลี่ย ระหว่างก่อนและหลังเรียน เท่ากับ 6.03 คิดเป็นร้อยละ 15.07
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรกนก ยงค์โภชน์. (2561). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ ตามแนวทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ วิชา ประวัติศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนเขากะลาวิทยาคม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
กัลยานี แพงจันทร์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยบูรณาการทฤษฎีคอนสตรัก
ติวิสต์และการคิดอย่างมีวิจารณญาณเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะกระบวนการ และความสามารถในการตัดสินใจอย่างสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 6(1), 65–86.
ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยะพร นิตยารส. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ที่ส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหา เรื่อง อสมการ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พุทธพงษ์ พงษ์พวงเพชร และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการสร้างความรู้และความใฝ่เรียนรู้ของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(2), 93-106.
ภัทรพร คล้ายสมบูรณ์. (2565). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรักติวิสต์ร่วมกับเทคนิค STAR ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (องค์การมหาชน). (2565). สรุปผลการสอบ O-NET ปีการศึกษา 2564 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพฯ: สถาบันทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (องค์การมหาชน).
สถาบันทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (องค์การมหาชน). (2566). สรุปผลการสอบ O-NET ปีการศึกษา 2565 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพฯ: สถาบันทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ (องค์การมหาชน).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อรทัย ชินาภาษ. (2560). การพัฒนารูปแบบการสอนตามแนวคิดการสร้างองค์ความรู้ตามแนวทฤษฎีคอนสตรักติวิสต์ เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. อุบลราชธานี: โรงเรียนเมืองเดช สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5.
อัญชลี ด้วงต้อย และ อัมรินทร์ อินทร์อยู่. (2557). การสอนวิทยาศาสตร์ตามแนวคิดคอนสตรัก
ติวิสต์เพื่อพัฒนาความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. ใน รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2557 (หน้า 277). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
อิสรานุรักษ์ ชูกลิ่น. (2563). การพัฒนามโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการประเมินทางเลือก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
อุษณีย์ เตรียมเชิดติวงศ์. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรักติวิสต์ที่มีต่อมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์และเจตคติต่อประสบการณ์การเรียนรู้เรื่องกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Bimbola, O., & Daniel, O. I. (2010). Effect of constructivist-based teaching strategy on academic performance of students in integrated science at the junior secondary school level. Educational Research and Reviews, 5(7), 347– 353.
Bloom, B. S. (Ed.). (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. Longmans, Green.
Kim, J. S. (2005). The effects of a constructivist teaching approach on student academic achievement, self-concept, and learning strategies. Asia Pacific Education Review, 6(1), 7–19.
Tuckman, B. W. (1999). Conducting educational research (5th ed.). Fort Worth, TX: Harcourt Brace College Publishers.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
