การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ของนักเรียน นักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี 2) ศึกษาความต้องการด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี และ 3) ศึกษาสภาพปัญหาส่งผลความต้องการด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักเรียน นักศึกษา ของวิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี จำนวน 292 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการนับจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย (x̄) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ (Enter Multiple Regression)
ผลการวิจัยพบว่าสภาพปัญหาด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี ด้านเนื้อหาการสอนอยู่ในระดับปานกลาง ด้านผู้สอนและวิธีการสอนอยู่ในระดับปานกลาง และด้านการส่งงานและการประเมินผลอยู่ในระดับปานกลางและการทดสอบสมมติฐาน พบว่า สภาพปัญหาส่งผลความต้องการด้านการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของนักเรียนนักศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาธนบุรี ไม่แตกต่างกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
วิทยา วาโย, อภิรดี เจริญนุกูล, ฉัตรสุดา กานกายันต์, & จรรยา คนใหญ่. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส COVID-19 : แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารศูนย์อนามัย ที่ 9 : วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, ปีที่ 14 ฉบับที่ 34, หน้า 285-298.
บุญทิพย์ สิริธรังศรี. (2563). การจัดการเรียนการสอนออนไลน์สู่กรอบมาตรฐานวิชาชีพการสอนและสนับสนุนการเรียนรู้ระดับอุดมศึกษา. The Journal of Chulabhorn Royal Academy. ปีที่ 2 ฉบับที่ 3. หน้า 1-17.
ธานี สุขโชโต และวรกฤต เถื่อนช้าง. (2563). การดูแลช่วยเหลือนักเรียนและการจัดการเรียนการสอนในสถานการณ์โควิด-19. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. ปีที่ 8 ฉบับที่ 2. หน้า 143-154.
กาญจนา บุญภักดิ์. (2563). การจัดการเรียนรู้ ยุค New Normal. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม ปีที่ 19 ฉบับที่ 2. หน้า 1-6.
สุรชัย โชคครรชิตไชย. (2563). โควิด-19: การระบาดระลอกใหม่ในประเทศไทยปลายปี 2563. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, ปีที่ 10 ฉบับที่ 3, หน้า ง-จ.
มนธิชา ทองหัตถา. (2564). สภาพการจัดการเรียนรู้แบบออนไลน์ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศโรงเรียนปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 หน้า 43–52.
จิรภา คำทา. (2558). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการสอนของอาจารย์กับพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยี ไทย-ญี่ปุ่น. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), ปีที่ 8 ฉบับที่ 2, หน้า 1528-1542.
พรรณธิดา สายตา. (2553). ทักษะการรับของเด็กปฐมวัยที่ไดรับการฝึกสมาธิก่อนกิจกรรมเสริมประสบการณ์. ปริญญานิพนธ กศ.ม. (การศึกษาปฐมวัย). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิภาพรรณ เจริญกุล. (2559). การศึกษาสาเหตุการไม่ส่งการบ้านตามกำหนดในวิชาจิตวิทยาเพื่อการพัฒตนเองของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 หลักสูตรคอมพิวเตอร์ธุรกิจ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์ตรัง. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 7. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่. หน้า 1065-1076.
สุวัฒน์ บันลือ. (2559). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ที่เหมาะสมสาหรับมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.