วาทกรรมการท่องเที่ยวและลักษณะภาษาในการสร้างความหมายและอัตลักษณ์ชุมชน ผ่านการเล่าเรื่องอาหารฮาลาลสองภาษา: กรณีศึกษาชุมชนมีนบุรี กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

          บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์วาทกรรมการท่องเที่ยวที่ปรากฏในเรื่องเล่าอาหารฮาลาล สองภาษาในชุมชนมีนบุรี กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อวิเคราะห์ลักษณะภาษาที่ใช้ในการสร้างความหมายผ่านเรื่องเล่าอาหารฮาลาลสองภาษา 3) เพื่อศึกษาการนำเสนออัตลักษณ์ชุมชนผ่านเรื่องเล่าอาหารฮาลาลสองภาษาในบริบทการท่องเที่ยวโดยชุมชน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์วาทกรรมการท่องเที่ยวร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา หน่วยวิเคราะห์ที่ใช้ในการศึกษาคือ เรื่องเล่าอาหารฮาลาลสองภาษา (ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) จากหนังสือการเล่าเรื่องอาหารฮาลาลสองภาษาเชิงการท่องเที่ยวชุมชนเขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ซึ่งคัดเลือกโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจงครอบคลุมเนื้อหาทั้ง 3 ส่วน ได้แก่ เปิดตำนานเมืองมีนบุรี เสน่ห์วัตถุดิบ และลายแทงเส้นทางนักชิมฮาลาล ผลการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่หนึ่ง วาทกรรมการท่องเที่ยวปรากฏ 3 ลักษณะหลัก คือ การสร้างภาพลักษณ์ การสร้างความน่าหลงใหล และการโน้มน้าวใจ ส่วนที่สอง ลักษณะทางภาษาประกอบด้วยการใช้คำศัพท์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและอาหารฮาลาล โครงสร้างประโยคเชิงพรรณนาและอธิบาย ตลอดจนหน้าที่ทางภาษาเพื่อให้ข้อมูล โน้มน้าว และสร้างจินตภาพ และส่วนที่สาม ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า วาทกรรมการท่องเที่ยวซึ่งประกอบสร้างผ่านลักษณะภาษาดังกล่าวสร้างความหมายทางวัฒนธรรมและนำเสนออัตลักษณ์ชุมชนมีนบุรีใน 3 มิติ ได้แก่ ประวัติศาสตร์พื้นที่ ภูมิปัญญาท้องถิ่น และวัฒนธรรมมุสลิม ซึ่งประกอบกันเป็นภาพแทนของชุมชนมีนบุรีในฐานะแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและอาหารฮาลาลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว