วิเคราะห์การใช้ภาษาในการตั้งชื่อต้นไม้มงคลของไทย: มิติทางความเชื่อและการตลาด

ผู้แต่ง

  • พระมหาสุทัศน์ ธีรปญฺโญ วัดพระนอนจักรสีห์ วรวิหาร

คำสำคัญ:

ต้นไม้มงคล, การตั้งชื่อ, ความเชื่อ, การตลาด, ภาษาไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์การใช้ภาษาในการตั้งชื่อต้นไม้มงคลของไทยผ่านมุมมองทางความเชื่อและการตลาด โดยศึกษาจากข้อมูลชื่อต้นไม้มงคลที่นิยมในตลาดไม้ประดับของไทย การศึกษาพบว่าการตั้งชื่อต้นไม้มงคลสะท้อนให้เห็นการผสมผสานระหว่างความเชื่อดั้งเดิมของไทยกับกลยุทธ์ทางการตลาดสมัยใหม่ โดยมีการใช้คำที่สื่อถึงความเจริญรุ่งเรือง โชคลาภ และความสำเร็จ ผ่านกลวิธีทางภาษาต่างๆ เช่น การใช้คำมงคล การเล่นคำ และการใช้ความเปรียบ นอกจากนี้ยังพบว่าการตั้งชื่อมีการปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับค่านิยมและความต้องการของผู้บริโภคในปัจจุบัน สะท้อนให้เห็นพลวัตของภาษาและวัฒนธรรมไทยที่เปลี่ยนแปลงไปตามบริบททางสังคมและเศรษฐกิจ

References

กาญจนา แก้วเทพ. (2562). สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. ภาพพิมพ์.

ธงชัย สันติวงษ์. (2561). พฤติกรรมผู้บริโภคทางการตลาด. ไทยวัฒนาพานิช.

นิตยา กาญจนะวรรณ. (2563). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารธุรกิจ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุนทร ณ รังษี. (2560). พฤกษศาสตร์พื้นบ้านไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

อุดม รุ่งเรืองศรี. (2561). คติชนวิทยา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2023-06-01

How to Cite

ธีรปญฺโญ พ. . (2023). วิเคราะห์การใช้ภาษาในการตั้งชื่อต้นไม้มงคลของไทย: มิติทางความเชื่อและการตลาด. วารสารภาษาและวัฒนธรรมศึกษา, 2(1), 28–35. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/jlcs/article/view/1669