วิเคราะห์การใช้ภาษาในการตั้งชื่อต้นไม้มงคลของไทย: มิติทางความเชื่อและการตลาด
คำสำคัญ:
ต้นไม้มงคล, การตั้งชื่อ, ความเชื่อ, การตลาด, ภาษาไทยบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์การใช้ภาษาในการตั้งชื่อต้นไม้มงคลของไทยผ่านมุมมองทางความเชื่อและการตลาด โดยศึกษาจากข้อมูลชื่อต้นไม้มงคลที่นิยมในตลาดไม้ประดับของไทย การศึกษาพบว่าการตั้งชื่อต้นไม้มงคลสะท้อนให้เห็นการผสมผสานระหว่างความเชื่อดั้งเดิมของไทยกับกลยุทธ์ทางการตลาดสมัยใหม่ โดยมีการใช้คำที่สื่อถึงความเจริญรุ่งเรือง โชคลาภ และความสำเร็จ ผ่านกลวิธีทางภาษาต่างๆ เช่น การใช้คำมงคล การเล่นคำ และการใช้ความเปรียบ นอกจากนี้ยังพบว่าการตั้งชื่อมีการปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับค่านิยมและความต้องการของผู้บริโภคในปัจจุบัน สะท้อนให้เห็นพลวัตของภาษาและวัฒนธรรมไทยที่เปลี่ยนแปลงไปตามบริบททางสังคมและเศรษฐกิจ
References
กาญจนา แก้วเทพ. (2562). สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. ภาพพิมพ์.
ธงชัย สันติวงษ์. (2561). พฤติกรรมผู้บริโภคทางการตลาด. ไทยวัฒนาพานิช.
นิตยา กาญจนะวรรณ. (2563). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารธุรกิจ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนทร ณ รังษี. (2560). พฤกษศาสตร์พื้นบ้านไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อุดม รุ่งเรืองศรี. (2561). คติชนวิทยา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.