การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตวชิรบูรพา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2

ผู้แต่ง

  • ฟารีดา ซอหมัด

คำสำคัญ:

การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก, ผู้บริหารสถานศึกษา, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตวชิรบูรพา และ 2) เปรียบเทียบการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตวชิรบูรพา จำแนกตามเพศ วุฒิการศึกษาสูงสุด และประสบการณ์ในการทำงานของผู้ตอบแบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างจำนวน 291 คน สุ่มอย่างง่ายแบบสัดส่วนจากครูสถานศึกษา สหวิทยาเขต วชิรบูรพา ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม ที่มีค่าความตรง (IOC) ระหว่าง 0.67 - 1.00 ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที แบบ Independent Sample t - test

            ผลการวิจัยพบว่า 1) การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขต วชิรบูรพา โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านการบริหารทรัพยากร สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยี มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านการกำหนดนโยบายและทิศทางการสอน และด้านการพัฒนาครูและบุคลากร ตามลำดับ ขณะที่ ด้านการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด และ 2) ผลการเปรียบเทียบการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตวชิรบูรพา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 จำแนกตามเพศ วุฒิการศึกษาสูงสุด และประสบการณ์ในการทำงาน พบว่า ครูที่มีเพศและวุฒิการศึกษาสูงสุดต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน ส่วนครูที่มีประสบการณ์ในการทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01

เอกสารอ้างอิง

ปกรณ์ หมีจันทร์ต๊ะ. (2567). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning โดยผ่านกระบวนการ PLC กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านแม่สะเป่ใต้. แม่ฮ่องสอน: โรงเรียนบ้านแม่สะเป่ใต้.

ประวิต เอราวรรณ์. (2566). การบริหารวิชาการเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์, สมศักดิ์ ภู่วิทยพันธุ์ และอรพินท์ ศิริสมพล. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 51(1), 78-95.

ภัทราภรณ์ แสงทอง. (2562). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาที่สนับสนุนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

รุ่ง แก้วแดง. (2567). การปฏิรูปการเรียนรู้เชิงรุกด้วยวิถีพหุปัญญาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

วชิรา ฉางวางปราง. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการ Active Learning ตามแนวคิดทฤษฎีการใช้สมองเป็นฐาน เพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน การเขียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14, 1327-1340.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2567). การศึกษาเชิงผลิตภาพและการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพลเมืองโลก. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมบัติ คชสิทธิ์. (2566). ยุทธศาสตร์การบริหารสถานศึกษาแห่งการเรียนรู้เชิงรุก. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกฐานสมรรถนะ : การสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2547). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สิริพัชร์ เจษฎาพิสิฐ. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการและการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สุริภา เตียงนิล. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ของครูเพื่อส่งเสริมทักษะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสมเด็จพระปิยมหาราชรมณียเขต จังหวัดกาญจนบุรี. กรุงเทพฯ: สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สพฐ.

Andrews, R., & Soder, R. (1987). Principal leadership and student achievement. Educational Shaked, H. (2024). How principals’ instructional leadership impacts schools’ middle leadership. Educational Management, Administration and Leadership, 53(5), 1-15.

Darling-Hammond, L., Flook, L., Cook-Harvey, C., Barron, B., & Osher, D. (2020). Implications for educational practice of the science of learning and development. Applied Developmental Science, 24(2), 97–140.

Hallinger, P. (2023). Instructional leadership and its relationship to student learning: A global perspective. New York: Routledge.

Hallinger, P., & Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. The Elementary School Journal, 86(2), 217-247.

Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2006). Seven strong claims about successful school leadership. National College for School Leadership.

Phungsuk, R., Viriyavejakul, C., & Ratanaolarn, T. (2017). Development of a problem-based learning model via a virtual learning environment. Kasetsart Journal of Social Sciences, 38(3), 297–306.

pdf

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

27.09.2026

รูปแบบการอ้างอิง

ซอหมัด ฟ. (2026). การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สหวิทยาเขตวชิรบูรพา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 . วารสารศิลปศาสตร์และการศึกษา, 2(3), 19–33. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/LAE/article/view/4326

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย