การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ บนฐาน Technology-Enhanced Learning (TEL) ร่วมกับการประเมินเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
คำสำคัญ:
การเรียนรู้ที่เสริมด้วยเทคโนโลยี, การประเมินเป็นฐาน, ความสามารถในการคิดแก้ปัญหา, รูปแบบการจัดการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดและแนวทางการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์บนฐาน Technology-Enhanced Learning (TEL) ร่วมกับการประเมินเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหา 2) พัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น และ 4) ขยายผลการนำรูปแบบไปใช้กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา ดำเนินการ 4 ขั้นตอน กลุ่มทดลองใช้รูปแบบเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเทศบาลวัดท้ายตลาด (กวีธรรมสาร) จำนวน 30 คน และกลุ่มขยายผลเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเทศบาลวัดหนองผา จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบ แบบวัดและแบบประเมินความสามารถในการคิดแก้ปัญหา แบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมการเรียนรู้ และแบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นของครู วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า 1) แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมเน้นการมีส่วนร่วมของผู้เรียน การเรียนรู้ร่วมกัน การบูรณาการเทคโนโลยี การปรับบทบาทผู้สอนเป็นผู้อำนวยความสะดวกและผู้ชี้แนะ ตลอดจนการประเมินและ
การให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อปรับปรุงการเรียนรู้ 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ ที่พัฒนาขึ้นเป็น 7A Model ประกอบด้วย 7 ขั้น ได้แก่ Animate the Learners, Activate Prior Knowledge, Assign the Objectives, Acquaint the Situation, Abstract the Notion, Alternate the Experience และ Apply the Finding โดยรูปแบบและคู่มือการใช้รูปแบบมีคุณภาพอยู่ในระดับมาก 3) นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาหลังเรียน
สูงกว่าก่อนเรียน และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 รวมทั้งมีพฤติกรรมการเรียนรู้ที่สะท้อนการคิดวิเคราะห์ การเรียนรู้ร่วมกัน การใช้เทคโนโลยี และการกำกับการเรียนรู้ของตนเอง และ 4) ผลการขยายรูปแบบพบว่า นักเรียนมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 สะท้อนว่ารูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนได้
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กัมปนาท คูศิริรัตน์ และนุชรัตน์ นุชประยูร. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ รายวิชาสถิติวิจัยสาหรับการดารงชีวิตและการทางานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการรู้สารสนเทศของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษา, 12(2) : 1 -11.
กูหารง บูซาแล. (2562). ความหมายของเทคโนโลยีสารสนเทศ [Online]. เข้าถึงได้จาก :
https://sites.google.com/site/loryeng2/khwam-hmay-khxng-thekhnoloyi-
sarsnthes. [5 มกราคม 2569].
ดนุภัค เชาว์ศรีกุล, ธีรวุฒิ เอกะกุล และกฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2558). การพัฒนาความสามารถในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. อินฟอร์เมชั่น, 1(22) : 49 -58.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ภาณุมาส ควรครู; ชาญวิทย์ หาญรินทร์; และ รชฏ สุวรรณกูฏ. (2560). การบริหารจัดการในศตวรรษที่ 21 ที่สัมพันธ์กับการใช้นวัตกรรมในสถานศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม, 7(3): 45-46.
สุวิมล ว่องวาณิช และคณะ (2556). คู่มือปฏิบัติการครูในการประเมินสู่การเรียนการสอน. สำนักงานกองทุนสนับสนุน การวิจัย (สกว.). กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2563). การทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา http://www.niet.or.th. [12 มกราคม 2563].
สุวิมล ว่องวาณิช. (2556). แนวคิดการปฏิบัติงานของครูในการประเมินสู่การเรียนการสอน สำนักงานกองทุนสนับสนุน การวิจัย (สกว.). กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟิค จำกัด.
Agarwal. (2017). Developing Collective Learning Extension for Rapidly Evolving Information System Course. Journal Articles; Reports-Research, 22(1) : 7 - 37.
Anderson, A. (1997). Learning strategies in physical education: Selftalk, imagery, and goal- setting. Journal of Physical Education Recreation & Dance, 68, 30-35.
http://dx.doi.org/10.1080/07303084.1997.10604874
Arens, A.A., Loebbeck, J.K., Elder, R.J. and Beasley, M.S. (2002) Auditing: An Integrated Approach. Prentice Hall, Inc., Upper Saddle River.Assessment for Learning. (n.d.). http://www.education.gov.sk.ca /schoolplus/effective-practices/afl.
Good, G.V. (1973). Dictionary of Education, New York. 3rd MC craw Hill
Hamilton, S. (2010). Assessment-based instruction. The Free Library 01 October
Retrieved from http://www.thefreelibrary.com/Assessment-based
instruction.-a0253536855.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2011). Model of Teaching. United State of America :
Prentice Hall International.
Jolly, Anju B. (1998). The Effectiveness of Learning whit Concept Mapping on the Science
Problem-Solving of Sixth-Grade (CD-ROM). Dissertation Abstracts International.
plymkj. (2010). Technology Enhanced Learning (TEL) tool. september 10, 2026,
จากเว็บไซต์https://www.plymouth.ac.uk/students-and-family/teaching-and- learning/
academic-support-technology-innovation/technology-enhanced- learning-tel-tools.
Vishwanath, H.N. (2006). Model of Teaching in Environmental Education. Discovery Publishing House: New Delhi.
Joyce B., Weil. M., Calhoun E. (2011). Model of Teaching. 11th Pearson Education, Inc.
Wilson, A. T. (2009). Assessment-based instruction applied to a course and lab in digital signal processing. Paper presented at the ASEE Southeast Section Conference.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร