บทความวิจัย แนวทางการบริหารจัดการการใช้สื่อและนวัตกรรมของโรงเรียนสุเหร่าทับช้าง  สำนักงานเขตประเวศ กรุงเทพมหานคร: แนวทางการบริหารจัดการการใช้สื่อและนวัตกรรมของโรงเรียนสุเหร่าทับช้าง  สำนักงานเขตประเวศ กรุงเทพมหานคร

เสาวณีย์   มะไฟ; สมชัย  พุทธา

ผู้แต่ง

เสาวณีย์ มะไฟ
สมชัย พุทธา

คำสำคัญ:

แนวทาง, การบริหารจัดการ, สื่อและนวัตกรรม, การศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารจัดการการใช้สื่อและนวัตกรรมของโรงเรียนสุเหร่าทับช้าง 2) เปรียบเทียบการบริหารจัดการฯ จำแนกตามระดับการศึกษา และ 3) นำเสนอแนวทางการบริหารจัดการฯ แบ่งการดำเนินงานเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู บุคลากร คณะกรรมการสถานศึกษา และเครือข่ายผู้ปกครอง ปีการศึกษา 2568 จำนวน 59 คน เครื่องมือคือแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า ระยะที่ 2 ศึกษาเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างจากผู้ทรงคุณวุฒิ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า:ระดับการบริหารจัดการการใช้สื่อและนวัตกรรมในภาพรวมอยู่ในระดับ “มาก” เมื่อพิจารณารายด้านเรียงตามลำดับคือ ด้านการจัดการสื่อ ด้านการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านการจัดการแหล่งเรียนรู้ และด้านการจัดการภูมิปัญญาท้องถิ่น ผลการเปรียบเทียบจำแนกตามระดับการศึกษา พบว่า ไม่พบความแตกต่าง แนวทางการบริหารจัดการฯ ควรเน้นการกำหนดนโยบายที่ชัดเจน การสร้างระบบสนับสนุนเทคโนโลยี การพัฒนาศักยภาพบุคลากรอย่างต่อเนื่อง และการติดตามประเมินผลอย่างเป็นระบบเพื่อให้ครอบคลุมบุคลากรทุกระดับศึกษา ทั้งนี้ เพื่อให้การจัดการสื่อและนวัตกรรมตอบสนองต่อบริบทสถานศึกษาและการเปลี่ยนแปลงของสังคมดิจิทัลได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ นาวารัตน์. (2568). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็กบนพื้นที่สูงใน ถิ่นทุรกันดาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก.

กรุงเทพมหานคร, สำนักการศึกษา. (2563). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564 – 2569). กรุงเทพฯ: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.

ขนิษฐา วรวัตร และ พรทิวา ชนะโยธา. (2567). สภาพการบริหารงานวิชาการเชิงรุกในยุคดิจิทัล กลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพ ศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มเครือข่ายที่ 9 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารวิชาการครุศาสตร์,

จันจีรา สุจา และคณะ. (2563). การใช้นวัตกรรมในการบริหารสถานศึกษยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย,

ธัญภา แสงตันชัย. (2561). การบริหารสื่อและเทคโนโลยีการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มุทิตา อังคุระษี. (2567). รูปแบบการบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ เชิงรุก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.

โรงเรียนสุเหร่าทับช้าง. (2567). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตประเวศ.

โรงเรียนสุเหร่าทับช้าง. (2567). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนสุเหร่าทับช้าง (พ.ศ. 2568-2572). กรุงเทพฯ: สำนักงานเขตประเวศ.

วีรพงษ์ คำผง. (2561). การพัฒนาสื่อนวัตกรรมและเทคโนโลยีในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขต

พื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2561). แนวทางการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อาเฟียต สัตยดำรง และ จรัส อติวิทยาภรณ์. (2564). การบริหารงานวิชาการสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาตรัง กระบี่ ตามความคิดเห็นของครูผู้สอน. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา.

อภิรัตน์ สะอาดม่วง. (2568). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขนาดเล็กบนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดาร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก.

Syarip. (2025). Digital Leadership in Education: Challenges and Opportunities for Technology Integration. International Journal of Educational Technology.

Welong, K. D. (2023). Digital Media Management in Enhancing Student Quality: A Case Study. Journal of Digital Learning and Education.