การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา  สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน: การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล โรงเรียนสว่างบริบูรณ์วิทยา  สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน

Chokchai  Phaophongphaiboon; Saowaphark  Lampetch

Authors

Chokchai Phaophongphaiboon
Saowaphark Lampetch

Keywords:

Conducive Learning Environment, Physical Environment, Administrative Environment, Academic Environment, Digital Era

Abstract

This survey research, aim to investigate the level of creating an environment conducive to learning in the digital era, and to compare this management when classified by the teachers' work experience and educational level. The population used in this study was 333 teachers at Sawang Boriboon Wittaya School, and the sample comprised 181 teachers from Sawang Boriboon Wittaya School under the Office of the Private Education Commission (OPEC) in the academic year 2024. The sample size was determined using the Krejcie & Morgan’s table sample size, and the subjects were selected using proportional simple random technique. The research instrument was a questionnaire on creating of learning environments conducive to learning in the digital era, constructed by the researcher based on the synthesis of academic concepts. The statistics used for data analysis were descriptive statistics and the t-test.

The research results revealed that the overall management of learning environments conducive to learning in the digital era at Sawang Boriboon Wittaya School was at a High level. When considering each aspect, the highest mean score was found in the Academic Environment, followed by the Physical Environment, and the Administrative Environment, respectively. A comparison of learning environments in the digital era classified by work experience and educational level showed no statistically significant difference at the .05 level.

Based on these findings, the school administration should develop an environment that promote participation from all sectors through online channels and balance monitoring and evaluation with a friendly, collegial atmosphere. Furthermore, teamwork should be extended to external networks, and utilize a Data-Driven Management to use assessment results to plan and develop educational quality to keep pace with changes in the digital era.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). ยุทธศาสตร์การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษา พ.ศ. 2565–2570. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

นฤนาด เชิดแสง. (2558). การจัดสภาพแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดเทศบาล จังหวัดสุราษฎร์ธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

นิตยา แก่นพุฒ. (2562). การบริหารสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษของโรงเรียนกาญจนานุเคราะห์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ประวีณา โภควณิช. (2559). แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้สำหรับสถานศึกษาเรียนรวมระดับประถมศึกษา จังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พระมหาเดชา อมรเมธี (สืบจันทร์). (2556). การบริหารสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดอ่างทอง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิมวิพา ทายประโคน. (2560). การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนกลุ่มเกาะจันทร์ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

เรณู ครุฑไทย. (2542). การศึกษาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนในกลุ่มนวมินทรานูทิศ สังกัดกรมสามัญศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วารุณี ยะวะหาบ. (2564). แนวทางการพัฒนาการบริหารสภาพแวดล้อมเพื่อการจัดการเรียนรู้ ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดพัทลุง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศศิรินนา ชมชื่น. (2566). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศศิวิมล จันทสุข และบรรจบ บุญจันทร์. (2567). แนวทางพัฒนาการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(4), 767.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2564). คู่มือมาตรฐานการศึกษาเอกชน ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2564. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิวราช อินต๊ะวิชัย. (2563). การศึกษาสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8 จังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุนทรียา บุญตา และภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2564). ความคิดเห็นของครูที่มีต่อการจัดสภาพแวดล้อมของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในกลุ่มอำเภอพระสมุทรเจดีย์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academy, 6(1), 174.

สุภาวดี ทองสําฤทธิ์. (2561). การศึกษาการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

อารียา สตารัตน์. (2556). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตราชเทวี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Astin, A. W. (1968). The college environment. American Council on Education.

Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.

Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.

Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business School Press.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308