การบริหารจัดการมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการ, มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐบทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารงานของมหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาการส่งเสริมประสิทธิภาพและการพัฒนาคุณภาพการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร 3) รูปแบบการบริหารจัดการมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร 4) ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมเกี่ยวกับนโยบายการบริหารและการพัฒนาการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร รูปแบบการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แหล่งข้อมูลที่ใช้ได้ เอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน และการสัเกตแบบไม่มีส่วนร่วมโดยข้อมูลที่รวบรวมได้ถูกนำมาวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานของมหาวิทยาลัยของรัฐในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ด้านการวางแผนงานการปรับองค์กร ด้านหลักการและแนวความคิดการแปรสภาพ และด้านความคาดหวังถึงการบริหารถึงความก้าวหน้าการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ 2) การส่งเสริมประสิทธิภาพและการพัฒนาคุณภาพการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ด้านการส่งเสริมประสิทธิภาพหลักสูตรการเรียนการสอน ด้านการบริหารจัดการทรัพยากรงบประมาณและทรัพย์สินมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ และด้านการพัฒนาคุณภาพและสวัสดิการภายหลังการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ 3) รูปแบบการบริหารจัดการมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร คือ การพัฒนารูปแบบการบริหาร การพัฒนาบุคลากรและเจ้าหน้าที่ การพัฒนาหลักสูตร และการพัฒนาวิธีการเรียนการสอน 4) ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมเกี่ยวกับนโยบายการบริหารและการพัฒนาการเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เขตกรุงเทพมหานคร พบว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการการเป็นผู้นำ การบริหารงานของมหาวิทยาลัยของในกำกับของรัฐ ภายใต้หลักคุณธรรม จริยธรรม และมีวิสัยทัศน์ และเป็นที่ยอมรับในเชิงประจักษ์ระดับสังคม
เอกสารอ้างอิง
ทองแท่ง ทองถิ่น, ทองประวิตร จำปาเงิน, และปรัชญนันท์ นิลสุข. (2555). แนวทางการบริหารจัดการคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏ สู่การเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 4(2), 281–291.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. เอกสารประกอบการ ประชุมทางวิชาการของคุรุสภา ประจำปี 2559, การวิจัยนวัตกรรมการเรียนรู้ และการจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน.
ยืนยง ไทยใจดี (2022). การพัฒนารูปแบบการบริหารการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นเลิศของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับมัธยมศึกษา . วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และ สังคมศาสตร์, 8(1), 47–60.
รัฐกานต์ วิชัยดิษฐ, และฌานิทธิ์ สันตะพันธุ์. (2565). การศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาสถานะความสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐตามมาตรการกลไกความคุ้มครองเสรีภาพทางวิชาการ. วารสารรัฐภักษ์, 16(48), 349–360.
รุ่ง แก้วแดง. (2544). ประกันคุณภาพการศึกษา: ทุกคนทำได้ไม่ยาก. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2555). อุดมศึกษาไทย: แนวคิดและทิศทางการพัฒนา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2558). มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ: นวัตกรรม การบริหารมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. เอกสารวิชาการ.
วิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศศิวิมล ว่องวิไล, ฉัตรรัตน์ โหตระไวศยะ, และมาธุสร แข็งขัน. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันกระบวนการจัดการความรู้ของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(2), 77–93.
Drucker, P. F. (2007). Management Challenges for the 21st Century. New York: HarperBusiness.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารพุทธศาสน์สังคมร่วมสมัย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

