การพัฒนารูปแบบการตรวจคนเข้าเมืองของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสมุทรปราการ สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

ธนิดา  เทิดตระกูล; ณัฐวัฒน์  สิริพรวุฒิ

ผู้แต่ง

ธนิดา เทิดตระกูล คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ณัฐวัฒน์ สิริพรวุฒิ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คำสำคัญ:

การบริการภาครัฐ, การบริหารนโยบาย สาธารณะ, การตรวจคนเข้าเมือง, การพัฒนารูปแบบ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัญหาและอุปสรรค (2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผล และ (3) แนวทางในการพัฒนารูปแบบการตรวจคนเข้าเมืองของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสมุทรปราการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 คน แบ่งเป็นกลุ่มผู้ให้บริการและผู้รับบริการ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัญหาและอุปสรรคสำคัญประกอบด้วยข้อจำกัดด้านบุคลากรและภาระงานที่เพิ่มขึ้น กระบวนการให้บริการที่มีความซับซ้อน ระบบเทคโนโลยีที่ยังไม่เชื่อมโยงอย่างมีประสิทธิภาพ และ ข้อจำกัดด้านกฎหมายและนโยบายที่มีการเปลี่ยนแปลงบ่อย (2) ขณะที่ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนารูปแบบการตรวจคนเข้าเมือง ได้แก่ ปัจจัยด้านผู้ให้บริการ ผู้รับบริการ รูปแบบการให้บริการ และโครงสร้างระบบการบริหารจัดการ ทั้งนี้ (3) แนวทางการพัฒนาที่เหมาะสม 3 แนวทาง มีดังนี้ 3.1) ควรมุ่งเน้นการปรับปรุงกระบวนการให้บริการให้มีความสะดวกและรวดเร็ว 3.2) การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน 3.3) การพัฒนาศักยภาพบุคลากรและการสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อยกระดับคุณภาพการให้บริการให้มีความโปร่งใส เป็นธรรม และสอดคล้องกับหลักธรรมาภิบาล อันจะนำไปสู่การเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการคนต่างด้าวและเสริมสร้างความเชื่อมั่นต่อระบบราชการของไทยในระยะยาว

การพัฒนารูปแบบการตรวจคนเข้าเมืองของตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสมุทรปราการ สามารถพัฒนาใน 4 มิติ คือ มิติที่ 1 ด้านการพัฒนากระบวนการให้บริการ เพิ่มช่องทางการให้บริการออนไลน์ จัดทำ CHECK LIST ให้ผู้รับบริการ มิติที่ 2 ด้านการใช้เทคโนโลยีและการให้บริการ เปิดการจองคิวออนไลน์ผ่านแอบพลิเคชั่น พัฒนาระบบตรวจสอบเอกสารล่วงหน้า มิติที่ 3 ด้านการบริหารทรัพยากรและกำลังพล จัดอบรมด้านภาษาและการสื่อสาร หมุนเวียนกำลังพล/จัดให้เหมาะสมกับงาน มิติที่ 4 ด้านการสร้างความร่วมมือและการบูรณาการจัดทำการประสานข้อมูลกลางของภาครัฐ จัดอบรมระหว่างหน่วยงานรัฐและเอกชน

เอกสารอ้างอิง

ธนาคาร ศรีคัทธะนาม. (2566). การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดชลบุรี. [สารนิพนธ์

ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

เสาวณี จันทะพงษ์, เพรงเพรา สิงหพงษ์ และ กานต์ชนิต เลิศเพียรธรรม. (2561). กระแสการเคลื่อนย้ายแรงงานข้ามชาติ: เข้าใจ เข้าถึง และเป็นธรรม. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/ articles/Article_07Aug201.html

Cohen, D., & Crabtree, B. (2006). Qualitative research guidelines project. http://www.qualres.org/HomeSemi-3629.html

Denhardt, R. B., & Denhardt, J. V. (2000). The new public service: Serving rather than steering. Public Administration Review, 60(6), 549-559.

Heeks, R. (2006). Implementing and managing eGovernment: An international text. SAGE Publications.

Lipsky, M. (1980). Street-level bureaucracy: Dilemmas of the individual in public services. Russell Sage Foundation.

Oliver, R. (1980). A cognitive model for the antecedents and consequences of satisfaction. Journal of Marketing Research, 17, 460-469.

Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector. Reading. MA: Addison-Wesley.

Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L.L.. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Marketing, 64, 12-40.

Pressman, J. L., & Wildavsky, A. B. (1973). Implementation: How great expectations in Washington are dashed in Oakland. University of California Press.