รูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน รงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา

พระมหานพรัตน์ แย้มแสง

ผู้แต่ง

พระมหานพรัตน์ แย้มแสง คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การประกันคุณภาพการศึกษาภายใน, การส่งเสริม, พรหมวิหาร 4

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการส่งเสริมการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา และ3) เพื่อประเมินรูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมพหุระยะระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ การวิจัยเชิงปริมาณใช้กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้บริหารและครูโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญ สถิติที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเขียนวิเคราะห์แบบสรุปความแบบเชิงคุณภาพ

ผลการวิจัยพบว่า

ผลการศึกษาสภาพการส่งเสริมการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญ โดยภาพรวมอยู่ระดับมาก (4.01) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการดำเนินงานตามแผน มีค่าเฉลี่ยสุงสุดอยู่ในระดับมาก (4.09) รองลงมาได้แก่ ด้านการนำผลประเมินมาปรับปรุง อยู่ในระดับมาก (4.03) และต่ำสุดคือ ด้านการตรวจสอบและประเมินผล (3.93)
ผลการพัฒนารูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา พบว่า องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยได้สร้างรูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ตามองค์ประกอบของรูปแบบเชิงข้อความ 6 องค์ประกอบ คือ 1. หลักการ 2. วัตถุประสงค์3. การบูรณาการ 4. การพัฒนาด้วยกิจกรรม 4 กิจกรรม 5. แนวทางการประเมิน 6. เงื่อนไขความสำเร็จด้วย (LICR Model)
ผลการประเมินรูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ได้แก่ ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของรูปแบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา โดยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านจากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านความเป็นไปได้ ด้านความเหมาะสม และด้านความเป็นประโยชน์ ตามลำดับสอดคล้องกับ(F2CP Model)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาในสถานศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

เฉลิมพร กุมภา. (2564). รูปแบบการบริหารงานการประกันคุณภาพการศึกษา ของโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 6(2), 67-76.

ชาญชัย อาจินสมาจาร. (2550). ทักษะภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: มัลติอินฟอร์เมชันเทคโนโลยี.

นิพนธ์ กินาวงศ์. (2543). หลักการบริหารการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). พิษณุโลก: ตระกูลไทย.

ศิริวรรณ จั่นทับ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์. วารสารคณะครุศาสตร์ราชภัฎนครสวรรค์. 6(2), 109-207.

สมพล ทุ่งหว้า. (2560). การพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสำหรับการจัดการศึกษา หลักสูตรบริหารธุรกิจ มหาบัณฑิต (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัย วัดผลและสถิติการศึกษา). คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.

สิทธิกร อ้วนศิริ. (2555). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อผลการประเมินคุณภาพภายนอก ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. เลย: สำนักงานพระพุทธศาสนา จังหวัดเลย.

สุพล เครือมโนรมย์. (2565). การศึกษาการบริหารงานบุคลากร ตามหลักพรหมวิหาร 4 โรงเรียนประถมศึกษา เขตบางกอก ใหญ่กรุงเทพมหานค. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. 7(2), 2023-2034.