การประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อแก้ปัญหาภาวการณ์นอนไม่หลับ ของผู้ปฏิบัติธรรมตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์
คำสำคัญ:
พลังจิตตานุภาพ, ภาวะนอนไม่หลับ, หลวงพ่อวิริยังค์, การปฏิบัติสมาธิ, การบริกรรมพุทโธบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพลังจิตตานุภาพเพื่อแก้ปัญหาการนอนไม่หลับตามแนวทางของหลวงพ่อวิริยังค์ 2) ศึกษาทัศนะของผู้ปฏิบัติธรรมเพื่อแก้ปัญหาการนอนไม่หลับตามแนวทางของหลวงพ่อวิริยังค์ และ 3) ประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อแก้ปัญหาการนอนไม่หลับของผู้ปฏิบัติธรรมตามแนวทางของหลวงพ่อวิริยังค์ การวิจัยครั้งนี้เป็นเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้ปฏิบัติธรรมที่มีประสบการณ์การนอนไม่หลับและได้ฝึกปฏิบัติสมาธิตามแนวทางของหลวงพ่อวิริยังค์ จำนวน 17 รูป/คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า 1) พลังจิตตานุภาพตามแนวทางของหลวงพ่อวิริยังค์ เกิดจากการฝึกสมาธิโดยใช้การบริกรรมพุทโธควบคู่กับการนั่งสมาธิและการเดินจงกรมอย่างสม่ำเสมอ จนจิตเกิดความตั้งมั่น สามารถระงับนิวรณ์และเข้าสู่ความสงบได้ พลังจิตตานุภาพนี้มิใช่เพียงเทคนิคผ่อนคลาย แต่เป็นกระบวนการพัฒนาจิตอย่างเป็นระบบที่มุ่งแก้ไขต้นเหตุของการนอนไม่หลับ คือความไม่สงบของจิต 2) ทัศนะของผู้ปฏิบัติธรรมสะท้อนว่า สาเหตุการนอนไม่หลับเกิดจากความฟุ้งซ่านของจิต ความเครียดสะสม และความไม่สามารถในการกำกับความคิดและอารมณ์ของตนเอง เมื่อได้ปฏิบัติสมาธิตามแนวทางดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง จิตลดความฟุ้งซ่าน เกิดความตั้งมั่น และเอื้อให้การนอนหลับเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติและมีคุณภาพ โดยผู้ปฏิบัติธรรมมองว่าพลังจิตตานุภาพเป็นเครื่องมือพัฒนาจิตและดูแลตนเองที่ใช้ควบคู่กันได้ 3) การประยุกต์ใช้พลังจิตตานุภาพเพื่อแก้ปัญหาการนอนไม่หลับของผู้ปฏิบัติธรรมตามแนวหลวงพ่อวิริยังค์ จึงเป็นการนำกระบวนการฝึกจิตไปใช้จริงในชีวิตประจำวัน เมื่อจิตได้รับการฝึกฝนจนสามารถระงับนิวรณ์และเข้าสู่ความสมดุลได้ การนอนหลับจึงเกิดขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน อันเป็นองค์ความรู้ที่เชื่อมโยงพุทธศาสตร์กับการดูแลสุขภาวะจิตในบริบทสังคมร่วมสมัย
เอกสารอ้างอิง
พระพรหมมงคลญาณ (พระอาจารย์วิริยังค์ สิรินฺธโร). (2562). หลักสูตรครูสมาธิ เล่ม 1. บริษัท ประชาชนจำกัด.
ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. (2561). บทความผิดปกติการนอน. ใน จิตเวชศาสตร์ (หน้า 563–571). ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล.
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร). (2550). วิธีทำสมาธิ. ธรรมมงคล.
สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. (2558). คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต DSM-5 ฉบับภาษาไทย. สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย.
สมาคมโรคจากการหลับแห่งประเทศไทย และ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2559). สารพันปัญหาการนอนหลับ. บริษัท โอ-วิทย์ (ประเทศไทย) จำกัด.
Benson, H. (2000). The relaxation response. HarperCollins.
Black, D. S., O'Reilly, G. A., Olmstead, R., Breen, E. C., & Irwin, M. R. (2015). Mindfulness meditation and improvement in sleep quality and daytime impairment among older adults with sleep disturbances: A randomized clinical trial. JAMA Internal Medicine, 175(4), 494–501. https://doi.org/10.1001/jamainternmed.2014.8081
Kalmbach, D. A., Anderson, J. R., & Drake, C. L. (2018). The impact of stress on sleep: Pathogenic sleep reactivity as a vulnerability to insomnia and circadian disorders. Journal of Sleep Research, 27(6), e12710. https://doi.org/10.1111/jsr.12710
Morin, C. M., Drake, C. L., Harvey, A. G., Krystal, A. D., Manber, R., Riemann, D., & Spiegelhalder, K. (2015). Insomnia disorder. Nature Reviews Disease Primers, 1, 15026. https://doi.org/10.1038/nrdp.2015.26
Ong, J. C., Shapiro, S. L., & Manber, R. (2008). Combining mindfulness meditation with cognitive-behavior therapy for insomnia: A treatment-development study.
Behavior Therapy, 39(2), 171–182. https://doi.org/10.1016/j.beth.2007.07.002
Rusch, H. L., Rosario, M., Levison, L. M., Olivera, A., Livingston, W. S., Wu, T., & Gill, J. M. (2019). The effect of mindfulness meditation on sleep quality: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Annals of the New York Academy of Sciences, 1445(1), 5–16. https://doi.org/10.1111/nyas.13996
Shapiro, S. L., Carlson, L. E., Astin, J. A., & Freedman, B. (2006). Mechanisms of mindfulness. Journal of Clinical Psychology, 62(3), 373–386. https://doi.org/10.1002/jclp.20237
World Health Organization. (n.d.). Sleep problems prevalence and health impact. WHO. Retrieved 2026.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารพุทธศาสน์สังคมร่วมสมัย

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
