รูปแบบการปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยาที่มีผลต่อสุขภาวะองค์รวม ของบุคลากรในองค์กรเอกชน

ผู้แต่ง

  • Titapanyaw พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธจิตวิทยา ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • สิริวัฒน์ ศรีเครือดง ภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พุทธชาติ แผนสมบุญ ภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

บุคลากรองค์กรเอกชน, พุทธจิตวิทยา, ภาวนา 4, สุขภาวะองค์รวม, อานาปานสติ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบและกระบวนการปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยาที่เอื้อต่อสุขภาวะองค์รวมของบุคลากรในองค์กรเอกชน และ 2) เพื่อสังเคราะห์และนำเสนอรูปแบบการปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะองค์รวมของบุคลากรในองค์กรเอกชน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการศึกษาเอกสารจากพระไตรปิฎก อรรถกถา เอกสารทางพุทธจิตวิทยาและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 20 รูป/คน จาก 4 กลุ่ม ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านพระพุทธศาสนา ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา ผู้บริหารองค์กร และตัวแทนพนักงาน เครื่องมือเป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างซึ่งผ่านการประเมินความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า

ผลการวิจัยพบว่า

1) ฐานสำคัญของการปฏิบัติประกอบด้วยหลักภาวนา 4 และอานาปานสติตามแนวทางพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ซึ่งเชื่อมโยงสู่กลไกทางพุทธจิตวิทยา 4 ประการ คือ การรับรู้อารมณ์อย่างมีสติ การจัดการอารมณ์อย่างเหมาะสม การตัดสินใจด้วยปัญญา และการสร้างความสัมพันธ์เชิงเมตตา กลไกดังกล่าวเอื้อต่อสุขภาวะทางกาย จิตใจ สังคม และปัญญา/จิตวิญญาณ และ 2) รูปแบบ BIMH ประกอบด้วย B: Bhavana 4, I: Integration into Work, M: Mindfulness through Anapanasati และ H: Holistic Well-being โดยดำเนินการผ่านการวางแผน การนำไปใช้ การพัฒนาบุคลากรและวัฒนธรรมองค์กร ตลอดจนการติดตามและประเมินผล รูปแบบนี้ควรใช้บนหลักความสมัครใจ เคารพความหลากหลายทางความเชื่อ และไม่ตีความผลเชิงเหตุและผลเกินกว่าหลักฐานจากการวิจัยเชิงคุณภาพ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา หาญศรีวรพงศ์ และพระมหามิตร ฐิตปญฺโญ. (2562). สมาธิกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตมนุษย์. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(1), 287–296.

https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/108189

เจือจันท์ วังทะพันธ์, โสวิทย์ บำรุงภักดิ์, และพระครูสุธีคัมภีรญาณ ประมวล. (2563). การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ด้วยการปฏิบัติสมาธิของนักศึกษาครูสมาธิ สถาบันพลังจิตตานุภาพ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 8(4), 1308–1321. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/236980

ชิสา กันยาวิริยะ และเมธา หริมเทพาธิป. (2565). การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักภาวนา 4 ตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท. พุทธมัคค์, 7(2), 229–235.

https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bdm/article/view/259186

พระมหาเขมานันท์ ปิยสีโล. (2562). อานาปานสติกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 15(3), 167–182.

https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JGSR/article/view/208391

วรัญญา กาญจนเนตร, สิริวัฒน์ ศรีเครือดง, และกมลาศ ภูวชนาธิพงศ์. (2567). ผลของการฝึกสมาธิที่มีต่อความเข้มแข็งทางจิตใจตามแนวพุทธจิตวิทยาของกลุ่มผู้ปฏิบัติธรรมวัยผู้ใหญ่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1747–1756. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/274869

สานุ มหัทธนาดุลย์ และสริตา มหัทธนาดุลย์. (2562). การเสริมสร้างสุขภาวะองค์รวมเพื่อวิถีชีวิตที่สมดุลตามแนวพุทธจิตวิทยา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(3), 1161–1172. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/184621

อุ่นเอื้อ สิงห์คำ. (2554). กระบวนการและผลกระทบของการสร้างเสริมสุขภาวะองค์รวมวิถีพุทธ [วิทยานิพนธ์บริหารศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี].

Benson, H. (1975). The relaxation response. William Morrow.

Creswell, J. D. (2017). Mindfulness interventions. Annual Review of Psychology, 68, 491–516. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-042716-051139

Davidson, R. J., Kabat-Zinn, J., Schumacher, J., Rosenkranz, M., Muller, D., Santorelli, S. F., Urbanowski, F., Harrington, A., Bonus, K., &

Sheridan, J. F. (2003). Alterations in brain and immune function produced by mindfulness meditation. Psychosomatic Medicine, 65(4), 564–570. https://doi.org/10.1097/01.PSY.0000077505.67574.E3

Maslow, A. H. (1954). Motivation and personality. Harper & Row.

Wallace, B. A., & Shapiro, S. L. (2006). Mental balance and well-being: Building bridges between Buddhism and Western psychology. American Psychologist, 61(7), 690–701. https://doi.org/10.1037/0003-066X.61.7.690

World Health Organization. (2022). World mental health report: Transforming mental health for all. World Health Organization.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-11

รูปแบบการอ้างอิง

Titapanyaw, ศรีเครือดง ส., & แผนสมบุญ พ. (2026). รูปแบบการปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธจิตวิทยาที่มีผลต่อสุขภาวะองค์รวม ของบุคลากรในองค์กรเอกชน. วารสารพุทธศาสน์สังคมร่วมสมัย, 5(3), 40–53. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/JCBS/article/view/3780

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย