กระบวนการส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเชิงสร้างสรรค์โดยใช้  Creativity - Based Learning (CBL) เป็นฐานของโรงเรียนพระปริยัติธรรม  แผนกสามัญศึกษา เขต 3

Phramaha Viradej Atthipanyo; ฺBoonme Pansa; Siriprapha  Kaewboonsai; Phra Narong  Thanawuttho; Aphatsaraporn  Hongwilai

Authors

Phramaha Viradej Atthipanyo Faculty of Education, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
ฺBoonme Pansa Faculty of Education, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Siriprapha Kaewboonsai Faculty of Education, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Phra Narong Thanawuttho Faculty of Education, Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Aphatsaraporn Hongwilai Faculty of Education, Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

learning promotion process, Creative, Creativity-based Learning (CBL), Phrapariyattidhamma School

Abstract

This research aimed to: (1) examine the problems in creative English language learning based on Creativity-Based Learning (CBL); (2) develop a creative English learning process using CBL; (3) investigate learners’ satisfaction with the developed process; and (4) propose a creative English learning process for Phrapariyattidhamma Schools, General Education Section, Zone 3. The study employed a research and development approach combined with qualitative methods. Data were collected through in-depth interviews, focus group discussions, and participation from 20 respondents.

The findings revealed that:

English language learning in Phrapariyattidhamma Schools still emphasizes grammar and rote memorization, resulting in several issues: (1) the curriculum prioritizes religious studies over English; (2) learners experience fear of making mistakes, shyness, lack of motivation, and weak language foundations; (3) teachers rely on traditional rote teaching methods and lack creative activities; (4) educational institutions face limitations in infrastructure; and (5) experiential CBL activities are insufficiently implemented. The development of a creative English learning process using CBL focuses on enabling learners to connect English with real-life experiences, create dialogues, and produce creative works. Learning activities should align with the monastic context by incorporating daily routines and religious practices as content, allowing novice monks to narrate, explain, and create in a natural and meaningful way.

The evaluation of satisfaction with the learning process indicated a high level overall (mean = 3.89, S.D. = 0.601). The aspect of the English learning process received the highest score (mean = 3.96, S.D. = 0.621). The proposed creative English learning process using CBL begins with pilot teaching activities to extract practical lessons from teachers and Dhamma instructors, along with the development of instructional media based on Buddhist principles and real-life situations, facilitating knowledge exchange and continuous learning development.

References

กองศาสนศึกษา กรมการศาสนา. (2546). ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา พ.ศ. 2514. กรุงเทพมหานคร: กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.

นฤมล ศิระวงษ์. (2548). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ วิชาการเขียนหนังสือเพื่อการพิมพ์ในระดับอุดมศึกษา (ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยี). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปรียารัตน์ ศรีชัยวงค์. (2563). วัฒนธรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางธุรกิจในยุคศตวรรษที่ 21: มองผ่านหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(6), 2679–2689.

ปิยนุช อุดมเกียรติสกุล, สินกาญจน์ สังข์สกฤกษฎ์, และ ประสิทธิ์ นาคปทุมสวัสดิ์. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างวิธีการเรียนรู้และกลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนเอกชน จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 12(3), 173–186.

รสนา มรรษทว. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์ผลงาน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(12), 865–876.

วิชัย ธรรมเจริญ. (2543). ปัญหาและอุปสรรคในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของผู้เรียนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-Based Learning: CBL) เพื่อพัฒนาทักษะการคิดและการทำงานของผู้เรียน. วารสารวิชาการทางการศึกษา, 17(2), 73–85.

วีรยุทธ พงษ์ศิริ. (2560). รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนากับชาวต่างชาติของพระสงฆ์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 8(2), 34–43.

สุกัญญา เทาศิริ และคณะ. (2567). การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ เพื่อส่งเสริมการรู้คำศัพท์วิชาการ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 35(3), 114–125.

หนึ่งฤทัย เขียวสวัสดิ์, วิชิต สุรัตน์เรืองชัย, และ ปริญญา ทองสอน. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบใช้สมองเป็นฐาน (BBL) ร่วมกับกลวิธีเสริมต่อการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทักษะการอ่านจับใจความภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 371–381.

อาทิตยา เวียงนิล, และ ปัญชลี วาสนสมสิทธิ์. (2555). การศึกษาการทำกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษนอกชั้นเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในหลักสูตรภาษาอังกฤษ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 4(1), 72–83.