English English
Thai
Keywords:
การสนับสนุนทางสังคม, การรับรู้ความสามารถของตนเอง, ความเมตตากรุณาต่อตนเอง, พยาบาลวิชาชีพAbstract
Independent Study The Relationship between Social Support and Self-Efficacy with Self-Compassion among Professional Nurses in Phetchabun Province.
Student’s Name Mr. Athit Rungrouangrit
Degree Sought Master of Science
Field of Study Counseling Psychology
Academic Year 2024
Advisor Assistant Professor Dr. Phurided Pahuyut
This study aimed to 1) study the levels of social support, self-efficacy, and
self-compassion among professional nurses in Phetchabun Province, and 2) study
the correlations between social support, self-efficacy, and self-compassion among professional nurses in Phetchabun Province. The study sample consisted of 319 professional nurses from Phetchabun Province, selected using a multi-stage random sampling method. The research instruments included a demographic information questionnaire, a social support scale, a self-efficacy scale, and a self-compassion scale. Descriptive statistics frequency, mean, and standard deviation and Pearson’s correlation coefficient were used for data analysis. The results were as follows: 1) the overall level of social support among professional nurses in Phetchabun Province was high (X̅ = 3.74, S.D. = 0.474). Their overall level of perceived self-efficacy was also high (X̅ = 3.88, S.D. = 0.487), as was their overall level of self-compassion (X̅ = 3.90, S.D. = 0.437). 2) Social support among professional nurses in Phetchabun Province was found to be positively correlated with self-compassion at the .05 level of statistical significance. 3) Perceived self-efficacy among professional nurses in Phetchabun Province was likewise positively correlated with self-compassion at the .05 level of statistical significance and 4) Social support among professional nurses in Phetchabun Province demonstrated a significant positive association with their perceived self-efficacy at the .05 level. In summary, the study demonstrates that social support, self-efficacy, and self-compassion are interrelated and mutually reinforcing psychological constructs among professional nurses in Phetchabun Province. The presence of strong social networks contributes to greater self-belief and self-kindness, which in turn promote mental well-being and adaptive coping in professional practice.
References
กมล โพธิเย็น. (2566). การสร้างเสริมความสุขในชีวิตด้วยแนวคิดความเมตตากรุณาต่อตนเอง Enhancing happiness in life with the concept of Self-compassion. วารสาร ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 21(2), 14-16.
ทัศนีย์ สิริมพมณี และ คณะ. (2563). การรับรู้ภาระงาน สัมพันธภาพในงาน การสนับสนุนทางสังคม
ต่อความเหนื่อยหน่ายในงานของพยาบาลวิชาชีพ โดยมีอิทธิบาทสี่ เป็นตัวแปรกำกับ Perceived Workload, Work Relationship, Social Support and Job Burnout among Registered Nurses with Iddhipada 4 as the Moderator. วารสาร พยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 30(2), 58–59.
นันทวดี วงค์บุตร. (2566). Development of self-leadership among registered nurses after COVID-19 pandemic. Journal of Nurses Association of Thailand Northern Office, 29(1), 131–143. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnorthnurse/article/view/263299
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ลัญชนา พิมพันธ์ชัยบูลย์ และ คณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงสนับสนุนทางสังคม กับความเครียดของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 37(3), 4-5.
สภาการพยาบาล. (2567). ข้อมูลการขาดแคลนกำลังคนสาขาพยาบาลในระบบบริการสาธารณสุขไทยและข้อเสนอแนะการแก้ไข. สืบค้น 26 กุมภาพันธ์2567, จาก https://www.tnmc.or.th/ news/373.
สุวภา สังข์ทอง. (2554). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเผชิญความเครียด การสนับสนุนทางสังคม และความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน กรณีศึกษา : หน่วยงานราชการแห่งหนึ่งในสังกัดกรุงเทพมหานคร. [ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ ภาควิชาจิตวิทยาคณะศิลปะศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
Boonsrangsom, W. (2013). The relationship between perceived stress and happiness of university students with self-compassion as a mediator (Master’s thesis, Chulalongkorn University, Thailand). Chulalongkorn University Institutional Repository.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Gilbert, P. (2009). The Compassionate Mind: A New Approach to Life’s Challenges. Oakland Canada: New York, NY : Routledge.
House, J. S. (1987). Social support and social structure. Sociological Forum, 2(1), 135-146.
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, Appraisal, and Coping. Springer.
Neff, K. D. (2011). Self-Compassion: The Proven Power of Being Kind to Yourself. HarperCollins.
Neff, K. D., & Dahm, K. A. (2015). Self-compassion: What it is, what it does, and how it relates to mindfulness. In B. D. Ostafin, M. D. Robinson, & B. P. Meier (Eds.), Handbook of mindfulness and self-regulation (pp. 121 137). Springer Science + Business Media. https://doi.org/10.1007/978-1 4939-2263-5_10
Shapira, L.B, & Mongrain, M. (2010). The benefits of self-compassion and optimism exercises for individuals vulnerable to depression. The journal of Positive Psychology, 5, 377-342.
Smith, G. D., & Yang, F. (2017). Stress, resilience and psychological well-being in Chinese undergraduate nursing students. Nurse Education Today, 49, 90–95. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2016.10.004
Thompson, W., et al. (2019). Factors associated with antibiotic prescribing for adults with acute conditions: An umbrella review across primary care and a systematic review focusing on primary dental care. Journal of Antimicrobial Chemotherapy, 74(8), 2139–2152. https://doi.org/10.1093/jac/dkz152
Yamane, Taro. (1967). Statistics, An Introductory Analysis,2 Ed., New York : Harper and Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 (The Guidance Psychology Association of Thailand
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย และบุคลากรท่านอื่น ๆ ใน สมาคมฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
