The Effects of The Project-Based Learning on Attentive Behavior for Mathayom Suksa 6 Students at Boonwattana School in Nakhon Rachasima Province
Keywords:
Project-Based Learning, Attentive behaviorAbstract
This quasi-experimental research with a one-group pretest-posttest design aimed to (1) compare the attentive behaviors of students before and after by Project Based Learning and (2)evaluate the development of attentive behaviors after using Project Based Learning. The samples in this research were 40 Mathayom Suksa 6 students at Boonwattana School in Nakhon Rachasima Province by purposive sampling. The research instruments included 1) the lesson plan by using Project Based Learning and 2) the attentive behavior assessment form, with reliability coefficient of .95 Descriptive data analyses included percentages, means, standard deviations and a t-test dependent. The research findings were as follows: (1) findings were as follows: (1) students have been learning by Project Based Learning was higher than the previous level of statistical significance .01. and (2) The results of evaluating the development of attentive behaviors after using project Based Learning with relative gain scores, overall, the average was in the high level. The result showed that Project Based Learning could develop the attentive behaviors of students.
References
ชูชาติ พยอม และ ศุภชัย แก้วจันทร์ (2561), การจัดการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐานนโดยผ่านการลงมือปฏิบัติ. วารสารวิชาการ เทคโนโลยีอุตสาหกรรม, 3 (2), 73-89.
ดุษฎี โยเหลา และ คณะ. (2557). การศึกษาการจัดการเรียนรู้แบบ PBL ที่ได้จากโครงการสร้างชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน: จากประสบการณ์ความสำเร็จของโรงเรียนไทย. กรุงเทพมหานคร : หจก. ทิพยวิสุทธิ์.
ทิพวรรณ สุวรรณประเสริฐ. (2541). ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมต้น สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดปราจีนบุรี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน และเฉลิมขวัญ สิงห์วี. (2562). การสังเคราะห์การจัดการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน: บูรณาการความรู้จิตวิทยาชุมชนสู่การบริการสังคมสู่การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่21.วารสารสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์, 45(1), 229-268.
บัญชา ธรรมบุตร, คชา ประณีตพลกรัง และพระมหาโชคชัย ฐิตชโย. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบใช้โครงงานเป็นฐาน (PROJECT-BASED LEARNING). วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มแม่น้ําโขง, 3(1), 54-69.
พงษ์นรินทร์ เม่าทับ. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้การเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานร่วมกับการใช้คำถามตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อพัฒนาความสามารถในการทำโครงงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
พิษณุ ลิมพะสูตร. (2555). พฤติกรรมการตั้งใจเรียนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ภาคพิเศษ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พันธีตรา สามารถ และสรคมน์ กมลภากรณ์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม). วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 18(2), 13–28.
พระครูสุธีจริยวัฒน์, ปยุตฺโต พ. ., แก้วมาตย์ อ., & ธนวํโส (พรมศรี) พ. (2021). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(5), 197–209.
ภูวดล แก้วมณี. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมตั้งใจเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) เขตวัฒนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิจารณ์ พานิช. (2558). การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง กรุงเทพฯ: บริษัท เอส.อาร์.พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จํากัด
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสู่พหุปัญญา กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ศริมา เสนยิ้ม, โสภณ เพ็ชรพวง และ ญาณิศา บุญจิตร. (2564). การพัฒนาครูด้านการทำวิจัยในชั้นเรียนของโรงเรียนบ้าน หัวหมากบน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 1. สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริสุภา, เอมหยวก. (2559). การพัฒนาพฤติกรรมการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาในการเรียนรายวิชา IS 345 การจัดองค์กรสารสนเทศ โดยการเรียนการสอนแบบมีส่วนร่วม. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
สวียา สุรมณี. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงการเป็นฐาน ในรายวิชาการพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. ในการประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 1. (หน้า1047-1055). กาฬสินธุ์: มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์.
สุวิทย์ มูลคํา และอรทัย มูลคํา. (2545). 21 วิธีการจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ :ห้างหุ้นส่วนจํากัดภาพพิมพ์.
อรนุช ศรีคำ, ทรรศนันท์ ชินศิริพันธุ์ และสุชาติ หอมจันทร์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิจัยการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ (รายงานการวิจัย). บุรีรัมย์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
Alenezi, A.R. & Abdul, K.,, Abdul, M., & Veloo, A. (2011). Institutional support and E-Learning acceptance: An extension of the technology acceptance model. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning. 8. 3-16.
Bailey, Joseph. (2003). The foundation of self-esteem. Journal of the National Medical Association. 95. 388-93.
Chang, H. J. (2010). Institutions and Economic Development: Theory, Policy and History. Journal of Institutional Economics, 7, 473-498.
Henerson, M. E. Morris, L. L., & Fitz-Gibbon, C. T. (1987). How to measure attitudes. London: Sage.
KM CHILD-PBL. (2015). (Project-based Learning. Retrieved February 8, 2022, from http://www.vcharkarn.com/ vcafe/202304
Lahaderne, H. M. (1968). Attitudinal and intellectual correlates of attention: A study of four sixth-grade classrooms. Journal of Educational Psychology, 59(5), 320–324.
Williams, G. M. (2012). Developing Short, Practical Measures of Well-Being. In M. Anderson (Ed.), Contemporary Ergonomics and Human Factors 2012. London: Taylor & Francis.
Woolfolk, A. (2010). Educational psychology (11th ed.). Upper Saddle River, NJ: Merrill.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 (The Guidance Psychology Association of Thailand
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย และบุคลากรท่านอื่น ๆ ใน สมาคมฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
