The Effect of Group Dynamics Activities to Enhancement of Interaction Behaviors of Mathayom Suksa 1 Students at Boonwattana School in Nakhon Rachasima Province
Keywords:
Interaction Behaviors, group dynamics activities, Mathayom Suksa 1 StudentsAbstract
This quasi-experimental research with a one-group pretest-posttest design aimed to 1) compare the interaction behavior of Mathayom Suksa 1 students at Boonwattana School in Nakhon Rachasima Province, who were in the experimental group, before and after participating in group interaction activities to promote student interaction behaviors, 2) compare the interaction behavior of the experimental group students with that of control group students and 3) compare the interaction behaviors of the experimental group students at the post-experiment period at the end of the follow-up period. 80 subjects were recruited through purposive sampling. The research instrument included 1) the classroom interaction assessment forms, with reliability coefficient of .90 and 2) a group interaction activity to promote student interaction behaviors. Descriptive data analyses included percentages, means, standard deviations and a t-test dependent. The research results showed that: 1) the post-experiment of the experimental group students was significantly higher than their pre-experiment at the .05 level 2) after the experiment, the interaction behaviors of the experimental group was significantly higher than the control group at the .05 level and 3) no significant difference was found between the experimental group students’ interaction behaviors at the post-experiment period and their same skill at the end of the follow-up period.
References
กลุ่มพัฒนาระบบการแนะแนว สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2568). แผนพัฒนาการแนะแนวและ
แผนกิจกรรมแนะแนว พ.ศ. 2566 – 2570. แหล่งที่มา http://www.guidestudent.obec.go.th /?p=2307
จิตวิทยาเกสตอลท์. (2012). จิตวิทยากลุ่มเกสตัลท์. แหล่งที่มา http://asmini1122. blogspot.com/ 2012/09/gestalt-psychology.html?view=timeslide
จำนงค์ นามมา และจักรี ศรีจารุเมธีญาณ. (2564). มิติของการสร้างมนุษยสัมพันธ์ในองค์การ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(2), 779-790.
เฉลิมขวัญ สิงห์วี. (2560, 7-8 ธันวาคม). ผลของโปรแกรมกลุ่มสัมพันธ์ต่อการทำงานเป็นทีม. [เอกสารนำเสนอ]. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 14, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.
ทรายแก้ว ก๋องแก้ว, อุรปรีย์ เกิดในมงคล และนวลฉวี ประเสริฐสุข. (2560). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาการปฎิบัติตนต่อเพื่อนต่างเพศอย่างเหมาะสมของ นักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเทศบาล ๒ วัดเสนหา (สมัครพลผดุง). Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts), 10(2), 2618-2633.
ธัญพิชชา เชมื่อ. (2562). ผลของโปรแกรมกลุ่มสัมพันธ์ที่มีต่อลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมตน ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศิริมาตย์เทวี อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิมาลีกี ใบสะเม๊าะ. (2564). พฤติกรรมด้านมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 3. การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
นักรบ หมี้แสน, สุธีรา นิมิตนิวัฒน์ และศศิธร อนันตโสภณ. (2567). การแนะแนว : ศาสตร์เพื่อการพัฒนาช่วยเหลือผู้เรียน. วารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์, 11(1), 35-46.
ประสาท อิศรปรีดา และธีรประภา ทองวิเศษ. (2560). พฤติกรรมสัมพันธภาพระหว่างผู้สอนกับผู้เรียน: รูปแบบเชิงฤษฎี การวัด และปริทัศน์งานวิจัย. วารสารครุศาสตร์, 45(3), 206-220.
ไพเราะ ราชสมบูรณ์ สุมิตรา ยาประดิษฐ์ เชษฐ์ภณัฏ ลีลาศรีสิริ และ ไตรรัตน์ สิทธิทูล. (2563). การจัดกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อสร้างสัมพันธภาพระหว่างนักศึกษา อาจารย์ผู้สอนและพี่เลี้ยงโดยใช้เทคนิคการให้คำปรึกษาของนักศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระบบทวิภาคี วิทยาลัยเทคโนโลยี ภาคตะวันออก (อี.เทค). วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 38(2), 140-152.
วิชัย ศรีษะเกษ, ยุภาพร ยุภาศ และภักดี โพธิ์สิงห์. (2565). ความสัมพันธ์ของมนุษย์ในยุคสมัยของความพลิกผัน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(3), 187-200.
วรรษา เฉลิมชัย, อุมาภรณ์ สุขารมณ์, ภูริเดช พาหุยุทธ์ และศรีสมร สุริยาศศิน. (2563). ผลของกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ต่อการเสริมสร้างการทำงานเป็นทีม ของคณะกรรมการสภานักเรียน. วารสารรัชตภาคย์, 14(37), 188-203.
รดาชม พรมนิวาส. (2561). รูปแบบภาวะผู้นำแห่งตนและทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้นำที่ส่งผลต่อความเหนียวแน่นของทีมงาน. การค้นคว้าอิสระบริการธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
โศภิตา เถนว้อง และจินตนา สรายุทธพิทักษ์. (2562). การจัดโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อสร้างเสริมมนุษยสัมพันธ์สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(2), 369-388.
อัจฉรีย์ ไกรกิจราษฎร์, รัชชุกาญจน์ ทองถาวร และไพบูลย์ อุปันโน. (2564). การพัฒนาทักษะทางสังคมของ
เด็กปฐมวัยโดยใช้กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 351-361.
Button, L. (1974). Developing group work with adolescents. London: University of London Press.
Taskiran, A. (2021). Handbook of Research on Emerging Pedagogies for the Future of Education: Trauma-Informed, Care, and Pandemic Pedagogy.
Thurmond, V.A. (2003) Understanding Interactions in Distance Education: Defining Interaction and Strategies to Enhance Interactions in Web-Based Courses. Nurse Educator, 28, 237-241.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 (The Guidance Psychology Association of Thailand

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย และบุคลากรท่านอื่น ๆ ใน สมาคมฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว