บทความวิจัย การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร k: การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

นงค์นาถ  วรชินา; เสาวภาคย์  แหลมเพ็ชร

ผู้แต่ง

นงค์นาถ วรชินา คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเกริก ประเทศไทย
เสาวภาคย์ แหลมเพ็ชร คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเกริก ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การบริหารสภาพแวดล้อมการเรียนรู้, การจัดการศึกษา, สำนักงานเขตลาดพร้าว, กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร และ 2) เปรียบเทียบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ โดยจำแนกตามวุฒิการศึกษาและประสบการณ์ทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร จำนวน 156 คน ได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยอ้างอิงตารางของ เครจซี่และมอร์แกน และสุ่มด้วยวิธีการสุ่มแบบสัดส่วนประชากร (Proportion Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ เกี่ยวกับการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ที่มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.92 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (Independent Samples t-test)

ผลการศึกษาพบว่า 1) การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า สภาพแวดล้อมด้านวิชาการมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือสภาพแวดล้อมด้านการบริหาร และสภาพแวดล้อมด้านกายภาพ ตามลำดับ 2) ผลการเปรียบเทียบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ โดยจำแนกตามวุฒิการศึกษา พบว่า โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน และ 3) ผลการเปรียบเทียบการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ โดยจำแนกตามประสบการณ์ทำงาน พบว่า โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). รายงานนโยบายและยุทธศาสตร์การศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.

กิตติญาดา เมฆแสงสี. (2559). การศึกษาปัญหาและแนวทางแก้ปัญหาการจัดการสภาพแวดล้อมและ บรรยากาศที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษานครศรีอยุธยา เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏ พระนครศรีอยุธยา.

จิราพร เครือแวงมน. (2562). การพัฒนาแนวทางการจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ภายในสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 24 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พิมพ์วรีย์ ใจสุข. (2560). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาของโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี [รายงานการวิจัย]. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การแปลผลคะแนนแบบมาตราส่วนประมาณค่า: แนวคิดและการประยุกต์ใช้.สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พระมหาเดชา อมรเมธี. (2556). การบริหารสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษาจังหวัดอ่างทอง (วิทยานิพนธ์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักงานการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2565). รายงานสถานการณ์การจัดการศึกษาโรงเรียนสังกัด กรุงเทพมหานคร. สำนักการศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานสถานการณ์การศึกษาไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุภาวดี ทองสำฤทธิ์. (2561). การศึกษาการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ในสถานศึกษา

[รายงานการวิจัย]. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

สุวิมล ว่องวาณิช, ชนาธิป สูตะบุตร, & กรรณิการ์ รัตนรุ่งเรืองชัย. (2560). การวิจัยทางการศึกษาเพื่อการ พัฒนาคุณภาพผู้เรียน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อภิบาล สุวรรณโคตร์. (2563). การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของสถานศึกษาใน เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาหนองบุญมาก 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครราชสีมา เขต 2 (วิทยานิพนธ์). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

อนุรัตน์ จันทะเกิด. (2565). อนุรัตน์ จันทะเกิด. (2565). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษากลุ่มโรงเรียน เมืองฉะเชิงเทรา 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก). คณะศิลปศาสตร์.

Astin, A. W. (1993). Assessment for excellence: The philosophy and practice of assessment and evaluation in higher education. Oryx Press.

Boettcher, J. V. (2007). Ten core principles for designing effective learning environments. Innovate: Journal of Online Education, 3(3).

Bronfenbrenner, U. (2005). The bioecological theory of human development. Sage.

Krejcie, R., & Morgan, D. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.

Lippman, P. (2010). Evidence-based design of elementary and secondary schools. Wiley.

Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.

Maxwell, L. (2012). School building condition, social climate, and student achievement. Journal of Educational Administration, 48(2), 199–215.

OECD. (2019). OECD learning compass 2030. OECD Publishing.

UNESCO. (2020). Education in a post-COVID world: Nine ideas for public action. UNESCO.

การบริหารจัดการสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

คำสำคัญ:

บทคัดย่อ

เอกสารอ้างอิง

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

รูปแบบการอ้างอิง

ฉบับ

ประเภทบทความ

สัญญาอนุญาต

homethaijo

ภาษา