ผลของการใช้กิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • พิมพ์ประไพ เลิศวิทยสกุล Chiang Mai Rajabhat University
  • จุฑารัตน์ เปลวทอง Chiang Mai Rajabhat University

คำสำคัญ:

กิจกรรมกลุ่ม, ความสอดคล้องกลมกลืน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา 2) สร้างกิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา และ 3) ศึกษาผลของกิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา กลุ่มทดลองที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาจิตวิทยา แขนงวิชาจิตวิทยาการปรึกษาและการแนะแนว ชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จำนวน 6 คน ที่ทำแบบสอบถามความสอดคล้องกลมกลืน และใช้วิธีการเลือกกลุ่มทดลองแบบเจาะจง (Purposive Selection) จากเกณฑ์คัดเข้า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ กิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา และแบบสอบถามความสอดคล้องกลมกลืน สถิติที่ใช้ในวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ การคำนวณหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (Index of Congruence : IOC) ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้ Dependent t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาส่วนใหญ่มีความสอดคล้องกลมกลืนอยู่ในระดับค่อนข้างมาก คิดเป็นร้อยละ 48 รองลงมา คือ มีความสอดคล้องกลมกลืนอยู่ในระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 32 2) กิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษาที่พัฒนาขึ้นใช้ระยะเวลาจำนวน 6 ครั้ง แบ่งเป็น 2 ครั้งต่อสัปดาห์ติดต่อกัน โดยจะใช้เวลาในการเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มจำนวน 3 สัปดาห์ ใช้ระยะเวลาในการจัดกิจกรรม 60-90 นาทีต่อ 1 ครั้ง ขนาดของกลุ่ม 6 คน และ 3) กลุ่มทดลองมีคะแนนความสอดคล้องกลมกลืนแตกต่างจากก่อนการเข้าการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

เอกสารอ้างอิง

กาญจน์. (2558, 11 ตุลาคม). การแจกแจงแบบปกติ คืออะไร?. Stateasyuse. https://stateas yuse.blogspot.com/2015/10/blog-post_11.html

จอมขวัญ เลื่องลือ (2566) จอมขวัญ เลื่องลือ. (2565). ประสิทธิผลของโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวกต่อความสอดคล้องกลมกลืนในชีวิตของนิสิตวิชาชีพครู. วารสารจิตวิทยา, 20(2), 43-57.

จันทร์เพ็ญ แสงอรุณ. (2551). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาจิตวิทยาพัฒนาการ [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

จำนวนนักศึกษาตามหมู่เรียน (2566). ระบบบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. https://reg4.cmru.ac.th/registrar/studentset.asp

โชติพร พรหมภา. (2564). ความสอดคล้องกลมกลืนและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้ใช้สารเมทแอมเฟตามีนในสถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี (สบยช.). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทัชชา สุริโย, อมราพร สุรการ, และอัจศรา ประเสริฐสิน. (2559). การพัฒนาโปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางสังคม สำหรับวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้า. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(1), 582-597.

นฤมล จันทร์สุข, ชวนนท์ จันทร์สุข, และเพ็ญศรี รอดพรม. (2562). ผลของโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาการมองโลกในแง่ดี ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 21(1), 25-32.

นิธิพันธ์ บุญเพิ่ม. (2553). ความเครียดและการจัดการความเครียดของนักศึกษามหาวิทยาลัยการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นุจิรา สารถ้อย. (2547). กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์เพื่อพัฒนาการเห็นคุณค่าในตนเองของเยาวชนที่มาจากครอบครัวเกษตรกรบ้านร่องเผียว จังหวัดเชียงราย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ประทีบ กาลเขว้า, สุพัตรา สมใจ, และเบญญาภา กาลเขว้า. (2564). ความเครียดและการจัดการความเครียดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนภูเวียงวิทยาคม อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น. วารสารทันตาภิบาล, 32(1), 38-50.

พัดชา ปิณฑะดิษ. (2564). พัฒนาการชีวิตมนุษย์ [เอกสารที่ไม่ได้ตีพิมพ์]. ภาควิชาจิตวิทยา คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ไพลิน ลิ้มวัฒนชัย. (2556). ผลของกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวซาเทียร์ต่อความสอดคล้องกลมกลืนในตนของนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี. (2543). การรับรู้ความสามารถของตน. สารานุกรมศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 19.

สธ. และ อว. ร่วมขับเคลื่อน “โครงการคู่เครือข่ายดูแลจิตใจ ก้าวสู่คนไทยคุณภาพ” โดย กรมสุขภาพจิต ราชภัฏฯ ราชมงคลฯ พร้อมขยายผล แนวทางการดูแลสุขภาพใจให้นักศึกษาไทยทั่วประเทศ. (2566, 22 มีนาคม). ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7. https://mhc7.dmh.go.th/ 22/03/2023/12894/

สายฝน เลาหะวิสุทธิ์. (2558). บุคลิกภาพและสัมพันธภาพของบุคลากร ปัจจัยสนับสนุนความสำเร็จขององค์กร. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 25(1), 1-14.

สุนทรี ศรีโกไสย, และศิริวรรณ ทวีวัฒนปรีชา. (2555). คุณลักษณะทางจิตของแบบวัดความสอดคล้องกลมกลืนของชีวิตตามแนวคิดซาเทียร์ ฉบับภาษาไทย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 57(1), 75-88.

อนัญญา จันทร์อยู่จริง. (2565). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเข้มแข็งทางจิตใจของนักศึกษามหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.

อุษณี กีรติวิโรจน์กุล. (2566). ผลการใช้ชุดกิจกรรมจิตวิทยาเชิงบวกต่อการเสริมสร้างความคิดเชิงบวกแก่นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Bonnie K. Lee. (2002). Development of a congruence scale based on the Satir model. Contemporary Family Therapy, 24(1), 217-239.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-29

รูปแบบการอ้างอิง

เลิศวิทยสกุล พ., & เปลวทอง จ. (2025). ผลของการใช้กิจกรรมกลุ่มในการพัฒนาความสอดคล้องกลมกลืนของนักศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. วารสารสมาคมจิตวิทยาแนะแนวแห่งประเทศไทย (Online), 2(2), 1–15. สืบค้น จาก https://so11.tci-thaijo.org/index.php/GPAT/article/view/1809

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย