วารสารวิชาการไอซีทีศิลปากร

โครงการผลิตพอดแคสต์ชุดเปิดโลกศิลปะผ่านเรื่องเล่าจากศิลปิน

2026-05-25T13:24:07+07:00

งานสร้างสรรค์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาการเข้ามาทำงานศิลปะ แนวคิด แรงบันดาลใจ กระบวนการสร้างงานและเผยแพร่ผลงานศิลปะร่วมสมัยของศิลปินไทย และ (2) นำผลการศึกษามาผลิตเป็นวิดีโอพอดแคสต์ที่ทำหน้าที่เป็นพื้นที่การสื่อสารเรื่องราวศิลปะระหว่างศิลปินและผู้ชม ใช้แนวคิดศิลปะร่วมสมัยและการผลิตพอดแคสต์ เก็บข้อมูลจากการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกศิลปินร่วมสมัยของไทยจำนวน 2 คน ผลการศึกษาพบว่า ศิลปินร่วมสมัยเข้าสู่วงการการทำงานศิลปะด้วยเส้นทางที่หลากหลายโดยไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะผู้เรียนด้านศิลปะโดยตรง แต่สามารถพัฒนาผลงานผ่านประสบการณ์ชีวิต แนวคิดในการสร้างงานของศิลปินมาจากการใช้ศิลปะเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดตัวตนและความคิดต่อเรื่องต่าง ๆ มีแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานจากประสบการณ์ส่วนตัวและสถานการณ์ทางสังคม กระบวนการสร้างงานของศิลปินมีลักษณะของการทดลองและเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง ส่วนการเผยแพร่ผลงาน ศิลปินได้เชื่อมโยงผลงานศิลปะเข้ากับชีวิตประจำวันของผู้คนผ่านช่องทางที่หลากหลาย ผลการศึกษาดังกล่าวได้นำมาผลิตเป็นวิดีโอพอดแคสต์ 2 ตอน ใช้การเล่าเรื่องผ่านบทสนทนาเกี่ยวกับผลงานศิลปะร่วมสมัยของศิลปินแต่ละคนจำนวน 3 ชิ้น มีโครงสร้างการดำเนินเรื่องคือ (1) จุดเริ่มต้นการเข้าสู่เส้นทางศิลปิน (2) จุดเปลี่ยนและผลงานที่ทำให้ศิลปินเป็นที่รู้จัก และ (3) ตัวตน แนวคิด และทิศทางการทำงานในปัจจุบันของศิลปิน แต่ละตอนมีความยาว 40-60 นาที เผยแพร่ผ่านยูทูบแชนแนลช่อง “ชีวิต(ศิล)ป่ะ? Podcast”

นวัตกรรมการเรียนรู้ข้ามสาขาผ่านโครงงานอุตสาหกรรม: พัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและการสื่อสารเชิงธุรกิจ

2026-03-24T15:30:22+07:00

การวิจัยนี้มุ่งพัฒนาและประเมินนวัตกรรมการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้มาตรฐานทองคำของการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐาน (Gold Standard PBL) บูรณาการกับกระบวนการทำงานเสมือนจริงของอุตสาหกรรม ( Authentic Professional Workflow) เพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและการสื่อสารเชิงธุรกิจ ผ่านการเรียนรู้ร่วมกันข้ามสาขาระหว่างนักศึกษาสาขานิเทศศาสตร์ ชั้นปีที่ 2 และสาขาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการออกแบบ ชั้นปีที่ 4 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร การวิจัยรูปแบบการวิจัยและพัฒนา แบบกึ่งทดลองกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 53 คน (นิเทศศาสตร์39 คน และเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการออกแบบ 14 คน) ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น ได้รับการยอมรับจากผู้เชี่ยวชาญจากธุรกิจโฆษณา ในระดับสูงถึงสูงมากที่สุด ยืนยันความสอดคล้องกับการทำงานจริง 2)นักศึกษามีพัฒนาการด้านความรู้การสื่อสารเชิงธุรกิจอย่างชัดเจน จากระดับความเข้าใจน้อย-ปานกลาง (79.24%) เป็นระดับเข้าใจมาก-อย่างลึกซึ้ง (98.10%) 3) นักศึกษามีคะแนนคุณภาพการทำงานร่วมกันข้ามสาขา ระดับ 4-5 จาก 5 คะแนน 4) นักศึกษาแสดงสมรรถนะดิจิทัลตามมาตรฐานอุตสาหกรรม ทั้งการวิเคราะห์ข้อมูลผู้บริโภคผ่าน Social Listening เครื่องมือการออกแบบและผลิตสื่อดิจิทัล และการนำเสนอกลยุทธ์การสื่อสารเชิงธุรกิจต่อผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรม และ 5) นักศึกษา 96.2% มีความเห็นด้วยว่าสามารถนำสมรรถนะและทักษะที่ได้รับไปใช้ในบริบทการทำงานการสื่อสารเชิงธุรกิจจริงได้อย่างมีประสิทธิผล

ความไว้วางใจและการรับรู้ประโยชน์ต่อการปรับตัวในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เป็นผู้ช่วยสอนเสมือนจริงในบริบทการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาสาขาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อธุรกิจ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร

2026-05-16T09:45:33+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการรับรู้ประโยชน์และความไว้วางใจที่มีต่อการปรับตัวในการใช้ปัญญาประดิษฐ์เป็นผู้ช่วยสอนเสมือนจริงของนักศึกษาสาขาเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อธุรกิจ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร `โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักศึกษาระดับปริญญาตรีจำนวน 260 คน ด้วยวิธีการเลือกตัวอย่างแบบสะดวกผ่านแบบสอบถามออนไลน์ เครื่องมือวิจัยผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่นตามเกณฑ์มาตรฐาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือโมเดลสมการโครงสร้างแบบกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน เพื่อทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการรับรู้ประโยชน์ ความไว้วางใจ และการปรับตัว

ผลการวิจัยพบว่าการรับรู้ประโยชน์ของปัญญาประดิษฐ์ส่งผลทางบวกต่อความไว้วางใจและการปรับตัวในการใช้งานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยตัวแปรในโมเดลร่วมกันพยากรณ์การปรับตัวได้ร้อยละ 68.1 ข้อค้นพบที่สำคัญชี้ให้เห็นว่าความไว้วางใจทำหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่านแบบบางส่วนที่ช่วยเชื่อมโยงอิทธิพลระหว่างการรับรู้ประโยชน์ไปสู่การปรับตัวเชิงพฤติกรรมจริง นอกจากนี้แบบจำลองยังมีความถูกต้องเชิงพยากรณ์ในระดับกลาง ซึ่งยืนยันว่าผลลัพธ์ที่ได้มีความน่าเชื่อถือเชิงประจักษ์ และความไว้วางใจดิจิทัลเป็นหัวใจสำคัญที่เปลี่ยนจากการรับรู้คุณค่าในเชิงทฤษฎีไปสู่การปรับเปลี่ยนวิถีการเรียนรู้อย่างยั่งยืน สถาบันการศึกษาควรส่งเสริมทั้งทักษะเทคนิคควบคู่ไปกับการสร้างความตระหนักในคุณค่าและจริยธรรมของปัญญาประดิษฐ์ เพื่อสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ที่นักศึกษามีความเชื่อมั่นและสามารถบูรณาการเทคโนโลยีเข้ากับการพัฒนาตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การเสริมอัตลักษณ์แบรนด์และขยายช่องทางการตลาดผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ: กรณีศึกษาแบรนด์ซีนเนเจอร์

2026-05-25T13:26:56+07:00

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและพัฒนาแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซสำหรับแบรนด์ซีนเนเจอร์ ธุรกิจจำหน่ายผลิตภัณฑ์ดูแลผิวจากธรรมชาติ (Natural Skincare) เพื่อขยายช่องทางการตลาดดิจิทัล เสริมสร้างอัตลักษณ์แบรนด์ และลดการพึ่งพาแพลตฟอร์มตลาดกลางออนไลน์ที่มีต้นทุนค่าธรรมเนียมสูง การวิจัยใช้แนวทางการวิจัยเชิงประยุกต์ (Applied Research) ตามหลักการวิเคราะห์และออกแบบระบบร่วมกับเทคนิคการพัฒนาแอปพลิเคชันร่วม (Joint Application Development: JAD) โดยสัมภาษณ์เชิงลึกกับเจ้าของแบรนด์เพื่อวิเคราะห์ความต้องการระบบ ออกแบบด้วยแผนภาพยูสเคส (Use Case Diagram) และแผนภาพความสัมพันธ์ข้อมูล (Entity Relationship Diagram) พัฒนาด้วยภาษา พีเฮชพี (PHP), เอชทีเอ็มแอล (HTML), ซีเอสเอส (CSS) และ จาวาสคริปต์ (JavaScript) บนฐานข้อมูลมายเอสคิวแอล (MySQL) พร้อมเชื่อมต่อระบบตัวกลางการชำระเงิน (Payment Gateway) แพลตฟอร์มประกอบด้วย ส่วนหน้าร้านออนไลน์และส่วนบริหารจัดการ พร้อมฟังก์ชันส่งเสริมการตลาด ได้แก่ ระบบแนะนำสินค้าตามสภาพผิว ระบบสะสมแต้มและคูปอง และหน้าจอสรุปข้อมูลการขาย (Dashboard) ร่วมกับการออกแบบ อัตลักษณ์องค์กร (Corporate Identity) ที่สะท้อนตัวตนของแบรนด์

ผลการประเมินความพึงพอใจจากกลุ่มผู้ใช้งานทั่วไป จำนวน 40 คน และกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 6 คน พบว่า ความพึงพอใจในการใช้งานแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซสำหรับแบรนด์ซีนเนเจอร์ อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยเฉพาะความสามารถในการใช้งานที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้งาน และประโยชน์ใน การใช้งานเพื่อขยายช่องทางการตลาดด้วยระบบสะสมแต้มและระบบแนะนำผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกับลูกค้า

โยนิโสมนสิการในยุคอัลกอริทึม: พุทธนวัตกรรมเพื่อพัฒนาการรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารบนแพลตฟอร์มออนไลน์

2026-03-17T13:24:08+07:00

บทความวิชาการเรื่อง “โยนิโสมนสิการในยุคอัลกอริทึม: พุทธนวัตกรรมเพื่อพัฒนาการรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารบนแพลตฟอร์มออนไลน์” มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาหลักโยนิโสมนสิการตามแนวพระพุทธศาสนาในฐานะกระบวนการคิดอย่างแยบคายและมีเหตุผล 2) เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของอัลกอริทึมและแพลตฟอร์มออนไลน์ที่มีต่อการรับรู้และการรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารของผู้ใช้ในสังคมดิจิทัล และ 3) เพื่อเสนอแนวทางพุทธนวัตกรรมโดยบูรณาการหลักโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาการรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารบนแพลตฟอร์มออนไลน์อย่างมีสติและวิจารณญาณ บทความนี้เป็นการศึกษาวิเคราะห์เชิงเอกสาร โดยอาศัยการสังเคราะห์ข้อมูลจากพระไตรปิฎก เอกสารทางพระพุทธศาสนา และเอกสารวิชาการร่วมสมัยที่เกี่ยวข้องกับการรู้เท่าทันสื่อ สารสนเทศ และสภาพแวดล้อมดิจิทัล

ผลการศึกษาพบว่า โยนิโสมนสิการเป็นหลักธรรมที่มุ่งให้มนุษย์คิดอย่างถูกวิธี พิจารณาเหตุปัจจัยอย่างรอบด้าน และรู้จักแยกแยะคุณ โทษ เหตุ และผลของสิ่งที่รับรู้ อันเป็นฐานสำคัญของการใช้ปัญญาอย่างมีสติ ในขณะที่ยุคอัลกอริทึมทำให้การรับรู้ข้อมูลข่าวสารของผู้ใช้มิได้เป็นไปอย่างอิสระทั้งหมด แต่ถูกกำหนดผ่านกระบวนการคัดเลือก จัดลำดับ และผลักดันเนื้อหาของแพลตฟอร์มออนไลน์ ส่งผลให้ผู้ใช้มีโอกาสเผชิญกับข้อมูลที่ซ้ำกรอบความคิดเดิม ข้อมูลที่เร้าอารมณ์ และข้อมูลที่บิดเบือนหรือคลาดเคลื่อนจากข้อเท็จจริงได้ง่ายขึ้น ผู้เขียนเห็นว่า การรู้เท่าทันข้อมูลข่าวสารในยุคปัจจุบันจึงไม่ควรจำกัดอยู่เพียงการตรวจสอบแหล่งที่มาหรือความถูกต้องของข้อมูลเท่านั้น แต่ควรขยายไปสู่การตรวจสอบตนเองในระดับความคิด อารมณ์ และอคติภายในด้วย

บทความนี้เสนอว่า การบูรณาการหลักโยนิโสมนสิการกับแนวคิดการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศสามารถพัฒนาเป็นพุทธนวัตกรรมได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยเน้นการฝึกให้ผู้ใช้สื่อดิจิทัลรู้จักหยุดคิดก่อนเชื่อ ใคร่ครวญก่อนแชร์ และพิจารณาผลกระทบก่อนสื่อสาร แนวทางดังกล่าวจะช่วยสร้างพลเมืองดิจิทัลที่มีสติ มีวิจารณญาณ และมีความรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้น อันจะนำไปสู่การใช้เทคโนโลยีอย่างสร้างสรรค์ สมดุล และสอดคล้องกับหลักปัญญาในพระพุทธศาสนา